VAN DEN VEELVRAAT. 
191 
Het is, zegt men, onbegrypdyk, hoe langen tyd agter een de veelvraat 
kan eeten en hoe veel vle& hy in één maal kan ycrflmdtn. 
Het eeen de Reisbefchryvers van hem melden is misfchien vcrgroo , 
maï aSt men vLl van hunne verhaalen af, blyft ’cr egter nog genoeg 
over (A om overtuigd te zyn, dat de glouton ved gulziger is dan eemge 
o™ . -men heeft hem te dezer oorzaake de Gier der yiervoe- 
ITe Sfw'genLnd.’ Onverzaadelyker, roofzugtiger dan de wolf zoude 
h? alle andLe dieren verdelgen , zo hy eene evenredige vaardigheid hadt , 
maar hv is genoodzaakt zig log voort te fleepen, en he eenigft dier, t 
S hl in len loop kan agterhaalen, is de bever, welken hy gemaklyk 
welk ° ” ^ hy op andere tyden de hutten gaat overvallen , om 
róudfn S ongen tevLsKVcrnmdL, xozyzign.et fch.elyk genoeg ce 
wlter begeeven kunnen («■); want de bever zwenu (lerker dan de veelvraat 
en deK Srorooi hier dool ziende omfnappen , ftort zig op de vifch , welke 
en oeze zyu p-pen levend aas kan bekomen, 
hy kan magtig worden; en zo en vreet alles tot op het 
zoekt hy de lykcn op , graaft die uit den gront , 
gebeente ah overdagte liften te werke fielt , om zig van 
anSe° dienen mZ£r te maaken, fchynt het egter geen onderfcheiden ge- 
voel voor zyne zelfbewaaring , zelfs met de gemeene natuurlyl^ ingeeving 
voor het geen ter zyner behoudenis noodig is, te hebben Hy komt tot 
to mSfcf, of laat’^denzelven tot hem naderen («), zonder eemge vree, 
rigkeid van op een “ n weet zig daar Idoor’mWde’l zyner klaauwen , zo 
voorby gaat, werpt hy z'g °P „ het dier opvreet, en dat het zelve , na veele vrugt- 
wel vaft «boliden, ^rèeden gaft te ontllaan, eindelyk ter aarde valt, en geheel 
looze pogingen om zig van men n. windhonden noodig, 
de prooi van zynen vyand wordt Daar zyu 
om dit dier aan ^ ciouto? zv gebruiken het gemeenlyk tot mans moffen, en ook 
. werk van het vel graude Tar)arie , Amfl. 1737- pag> 
voor randen van bonte mutzen. Keiait f cadavere tantum vorat, ut violente ctbo 
..rpn. n ai r-mut, repMur ; iti- 
Uu% egerat: jteque cxtequtai un tey M.cn,,. fjid. de geut. Sept. pag. 138. 
e„ ^eer wolft en woedende ; en, fehoon 
(,«) De carcaoou, ^ dilr, is hy zo ftilzwygende, en zo log, dat hy zig over 
een verfcheurend en dan gaat. Ily kaï^door den loop geen dier agterhaalen, dan den 
de fnceuw meer voortl p b y agterhaalen moet het in den zomerzyn, 
f ’ "wTr b hen zvre wlonS s;“ ant in den whiter kan de veelvraat niet dandevvoo- 
lervvyl de bever buiten Z 5 ^ dus den bever overvallen en verfcheiiren, dog dn plukt 
ringen aantaften, ™ 7 , "".f gene verzekerde wykplaats onder het ys heeft, 
hTzlf «00^ fpovd ‘rirSnop beg„h. Ü/L.,v„ .. ncaiP... 
Sciences, ««f‘^f/"*LStln'van verre een dier, dat deftig en met afgepafle fchreden tot 
C »0 De arbeiders " een beer, en anderen vooreen veelvraat. Zy gingen 
hen kwam: fominiga veelvraat was, en nadat zy hem eemge goede 
het te gemoet en bemerkten emdely’ J ^h^ leevende; zy bngten hem terftond tot my..., 
fiokflagen gegeeven hadden , J verfclieiden jaareu gegeeven hadden , 
Na de berigten, welkp n de iaagen der meiifchcn te ontwaken , ’t zy om 
SS tï dopti un w vavuUzn. te. ste.. te N..,mr z« teu bn. 
i 
