,9^ de natuurlyke historie 
of bevreesd wordt, geeft hy een afgryflelyken' reuk; dit is voor dit dier 
een veilig wapen ter zyner befcherming, dewyl menfchen noch honden het 
zelve als dan durven of kunnen genaaken. Zyne pis, die zig waarlbhynlyk 
met deze vervaarlyke uitvloeizelen vermengt , bevlekt en befmet op eene 
onuitwifchbaarc vvyze; voor het overige fchynt die kvvaade reuk niet eene 
doorgaande eigenfchap te zyn. „ Men heeft my,zegt Seba (Jv) , dit dier lec- 
„ Arende van Suriname gezonden, en ik heb het den geheelen zomer in ’c 
„ leven gehouden in myn tuin , alwaar ik het aan een kettingje vaft hield 
„ het beet niemand, en wanneer men hem te eeten gaf, kon men hem 
„ behandelen als een jongen hond; hy wroetede met zyn bek in de aarde, 
,, zig daarin helpende met de twee voorfte pcwaten, welker vingers met 
„ lange en gekromde nagelen gewapend zyn. Hy verborg zig over dag in 
,, eene legerplaats onderden grond, welke hy zig zelve gemaakt hadt. Des 
„ avonds trok hy daar uit , en na zig fchoon gemaakt te hebben , begon hy 
„ te loopen, en liep dus den geheelen nagt, regts en lings zo verre zyne 
„ ketting hem toeliet. Hy fnuffelde overal, de neus in de aarde ilekende.. 
„ Men gaf hem alle avonden te eeten , en hy nam geen meer_ voed^I dan 
,, hy noodig hadt, zonder aan het overige te raaken. Hy. hield t niet van 
,, vleefch, noch van brood , noch van eene menigte andere voedzels ; zyne 
,, lekkernyen waren geele wortelen, raauwe garnaalen, rupfen, en fpinnen 
„ koppen. . . Op het einde van den herfll vondt men hem dood in zyn leger, 
,, ongetwyfFeld , omdat hy de koude niet kon verdraagen : zyn hair op den 
„ rug is van eene donkere kaftanje kleur; hy heeft korte ooren, het voor- 
„ fle van den kop rond, wat helderer van kleur dan de rug, en de buik 
„ is geel. Zyn Haart is middelmaatig A'^an lengte , en met bruin en kort hair 
,, bedekt, men bemerkt daar rondom 20 iets als geelagtige ringen aan.” Wy 
zullen aanmerken, dat, fchoon de befchryving en afbeelding door Seba 
gcgeeven , zeer wel met de befchryving en de afbeelding van Hernandès 
overeenkomen , men egter zou kunnen twyfFelen of het wel het zelfde dier 
zy, om dat Seba geen gewag maakt van zynen afgryllyken ftank; en omdat 
men zig bezwaarlyk kan A’-erbeelden , hoe hy in zyn tuin , een geheelen zomer 
lang , zulk een Hinkend dier heeft kunnen houden, zonder in zyne befchry- 
ving van het zelve een woord te fpreeken, van het ongemak, dat zy, die 
hem naderden ,_ daarvan moeHen hebben. Men zou derhalven kunnen den- 
ken , dat het dier door Seba onder den naam van yfquiepatl gegeeven , niet 
de waare zy;of dat de afbeelding door Hernandès gegeeven, op den yfquie- 
patl istoegepaH, terwyl zy miflchien tot een ander dier behoorde; doch die 
twyffeling, die in den eerHen opllag gegrond fchynt, zal niet lang kunnen 
flandhouden, zodra men weete, dat dit dier die peHige lugt niet van zig 
geeft , dan wanneer hy boos gemaakt of vervolgd wordt ; en dat ver- 
(F) Tfquiepatl, waai’van de kleur naar die van gebrand Turkfch koora gelykt... zyn kop 
2\veemc naardien van een kleinen vos, en zyn fnuit is tennaaftenby als die van het varken; de 
Amerikaanen noemen het Quaije , Seba. vol. I. pag. 68. Nota. Dit gezag bewyft ook , dat het 
woord Squash, of Coafs, de waare naam van dit dier is. 
