VAN DE MOUFFETTES öf MEPHITIS. ip? 
fcheiden perfoonen in Amerika deze dieren opgevoed en tam gemaakt 
hebben (i). 
Van deze vier Poorten van moiifFettes, welke wy ftraks onder de naamen 
van coafe, conepate, chinche,en zorille hebben aangewezen, behooren de 
twee laatlie aan de heetfte klimaaten van Zuidelyk-AmeriJca, en zouden wel 
loutere verfcheidenheden en geene verfchillende Poorten kunnen zyn ; de 
twee eerlle zyn van het gemaatigd klimaat van nieuw Spanje, van Louifiane, 
van de IlIinoiPen, van Karolina, enz. en Pchynen my toe twee onderPchei* 
dene en verPchillende Poorten van de twee andere te zyn ; vooral de coaPe 
die het byzonder kenmerk IieePt van flegts vier nagels aan de voorfte voeten 
te hebben , terwyl alle de andere vyf hebben ; maar voor het overige zyn 
alle deze dieren omtrent van het zelfde maakzel , hebben denzelfden in- 
borll, dezelfde neigingen en gebruiken, denzelfden kwaaden reuk, en 
verfchillen , om zo te fpreeken , niet dan in de kleuren en de lengte van het 
hair. De coafe is, gelyk men gezien heeft, van eene vry eenpaarige brui- 
ne kleur , en heeft den Haart niet zo fterlc met hair bezet als de andere. De 
conepate (^) , heeft op een grond van zwart hair vyf witte banden , dje zig 
(O Niettegcnflaande de ongemaklyko eigenfehap dezer dieren hebben e«er de Engelfchen j 
de Franfchen, de Zweeden, en de Wilden van Noord-Amerika het gebniik van zointyds eeni- 
gen tam te maaken ; men zegt dat zy dan navolgen , gelyk de huisdieren , en dat zy hunne pis 
niet laaten loopen, dan wanneer men hen vervolgt of (laat. Waanneer de wilden cenigendooden, 
Ihyden zy hiin de blaas uit, opdat het vleefch, ’t welk zy goed om te eeten vinden, niet den 
reuk van de pis aanneeme. Ik heb dik wils EngelCchen en Franfchen ontmoet, die my zeiden 
daar van gegeeten te hebben, en die bet goed van finaak vonden, gelykende volgens hunne 
opgaave, naar den fmaak van een fpcon varkentje. De Europeaajien maaken geen werk van het 
vel , ter oorzaake van deszelfs dikte en van de lengte van het hair , maar de Wilden maaken 
’cr beurzen van, enz. Voyage de Kaui. p/tg. 417. 
(k) De Engdfchen geeven den naam van Policat aan een dier, ’t welk niet flegts vry ge- 
meen is in Peufvlvanie, maar ook in andere nooidelykor en zuideiyker landen van Amerika* 
men noemt het in Nieuw-York gemeenlyk Scwick. De Zweeden die m dat land zyn , heeten 
het Fiskaue... Dit dier gelykt veel naar den bofchraarter, het is tennaaftenby van dezelfde 
dikte, en gemeenlyk zwart van kleur; het heeft egter op den rug eene overlangfche witte 
ftreep, en eene andere van dezelfde kleur, en dezelfde lengte aan weérzyde; men ziet ’er 
ook, maar zeldzaam, die byna geheel wil zyn... Dit dier werpt zyiie jongen even eens in 
holle boomlbiramen , en in onderaardfdie legerplaatfen ; hy onthoudt zig niet flegts boven 
den grond, maar hy klimt zelfs op deboomen; hy is een \7aHd van do vogelen, hy breekt 
hunne eyeren en eet hunne jongen, en zo hy in een hoenderhok kan komen, regt hy daar 
groote vertvoeffing aan... Indien hy gejaagd wordt, ’t zy door honden, ’t zy door menfehen, 
loopt hy zo lang hy kan , of klautert op een boom , en tvanneer hy zig al te fterk gedrongen 
ziet, werpt hy zyne pis tegen hen, die hem vervolgen... Dclugt van dezelve is zo (lork, dat zy 
den adem wegneemt; zo ’er eene druppel van dit pestigc vogt in de oogen raakte , zou men 
gevaar loopen van het gezigt te verliezen; en zo dik wils liet op de kleederen komt, drukt het 
daar zulk een vreeilelyken flank in , dat men dien bezwaarlyk daar nimmer weder kan uit kry- 
gen. De raeefte honden vlugten weg, zodra zy dezen flank rieken... men riekt dien in de 
bolTchen dikwils zeer verre. In 1749. kwam oen dezer dieren digt by de boerewooning 
daar ik myn verblyf hield ; het was in den winter, en nagt, de honden wierden opgewekt en 
vervolgden hem; op het oogenbllk verfpreidde zig zulk eene Hinkende lugt, dat ik in myn bed 
dagt te flikken; de koeijen bulkten uit alle haare kragt... op het einde van hetzelfde jaar 
(loop een ander van deze dieren in onze kelder, maar liy verfpreidde niet den minften flank’ 
omdat hy dit alleen doet , wanneer hy gejaagd wordt en zig in 't naauw oordeelt. Eene vrouw’ 
