DE NATUURLYKE HISTORIE 
^04. 
DE PEKAN EN DE VISON. 
D e naam van Pekan is lang in gebruik geweeft in den Pelteryliandel van 
_ Kanada (a), zonder dac men daarom te beter het dier kende, waar- 
aan die naam gegeeven werdt ; men vindt dien naam by niet eenen Natmu'- 
befchouwer , en de Reisbefcliry vers hebben denzelven onverfchillig (Z») ge- 
bruikt om verfchillende dieren, en byzonderlyk de Mou^ettes , aan te wyzen.’ 
anderen hebben het dier , dat den naam van pekan moet voeren, m'/de vos, 
of wilde kat geheeten , en ’t was omnogelyk eenige naauwkeurige kundigheid 
te haaien, uit de korte , gebrekkige , en verkeerde berigten , welken allen daar 
van gegeeven hebben. Het is met den ^fon eveneens als met den pekan ; 
wy zyn onkundig wegens den oorfprong dier twee naamen , en niemand wilt 
’er meer van , dan dat zy tot twee dieren van Noord- Amerika behoorden. 
Wy hebben deze twee dieren eindelyk gevonden in het kabinet van den Hr. 
Aubry, Curé de Saint Louis, en hy heeft ons dezelven wel willen leenen 
om te befchi^en en te laaten uittekenen. 
De pekan (Pl. XLIII ) , gelykt zo wel naar den bolchmarter ; en de vifoti 
(c) (Pl. XLIF) npr den liuismarter, dat wy denken dat men dezelve als 
verfcheidenheden in elke dier foopten kan befchouwen. Zy hebben niet 
flegts dezelfde lighaamsvorm , dezelfde evenredigheden, dezelfde lengtens 
van ftaart, dezelfde hoedanigheid van hair, maar ook het zelfde getal van 
tanden en nagels, dezelfde natuurlyke neigingen, en dezelfde gebruiken ; dus 
meenen wy grond te hebben, om den pekan als eene verfcheidenheid in de 
foort van den bofchmarter , en den vifon als eene verfcheidenheid in die 
van den huismarter te befchouwen , of ten minflen aan te merken alsfoorten, 
die zo na aan elkanderen grenzen, dac zy geenerlye wezendlyk verfchil 
vertonnen; de pekan en de vifon hebben alleenlyk bruiner, glansryker, en 
zydeagtiger hair dan de bofchmarter en de huismarter; maar dat verfchil 
gelyk men weet, hebben zy gemeen met den bever, den otter, en de an- 
dere dieren van ’t Noorden van Amerika, welker vagt fchooner h dan die 
van deze zefde dieren in ’t Noorden van Europa. 
Naamen van de peiteryen, welken men van Kanada bekomt, met derzelver waarden in 
1683.... De pekans, wilde katten, of duivels -kinderen, gelden i livre en 15 Ibus het vel. 
Foyage de la IIoutan, torn. II, pag. 39. * 
(A) Dit dier verfpreidt een onverdraagelyken ftank;de Franfchen geeven het in Kanada den 
naam van duiveh-kind, of (tinkend beejl; Ibmmigen noemen het cgiet Pekan. f^oyage de 
Kalm. pag. 412. 
CO zou zeer geneigd zyn te denken , dat het dier door Sagard Theod.it , onder den 
naam van Ottaj aangewezen, wel het zelfde als de vifon zoude kunnen zyn. De ottay, 
,, zegt die Reisbefcliry ver, is zo groot als een klein konyn; hy heeft zeer zwart vel, dat zo 
„ zagc , glad , en fchoon is , dat het fulp fchynt te zyn ; de Kanadaanen maaken veel werka 
,, van deze vellen , waarvan zy zig kleederen vervaardigen.” Foyage au Pays des Hurons 
pag. 30Ü. Daar is in Kanada ecu dier, daar deze aanduiding beter op paft dan op den vifon. * 
