VAN DEN LEMING. 
2 il 
j, en zomtyds vry hoog aan den poot geplaatfl is; de geheele buik iswitag- 
,, tig trekkende een weinig op den geelen, enz.” Dit' dier dat een dik 
lighaam, en korte pooten heeft, loopt egter vry fnel : het onthoudt zig ge- 
meenlek in de gebergten van Noorwegen en Lapland , maar het komt op 
ibromige jaaren , en in zekere jaargetyden , in zulk eene groote menig- 
te naar beneden af, dat men de aankomft der lemings befchouwt als een 
. verfchriklyke plaag, waar tegen men vrugdoos eenig hulpmiddel' te werk 
fielt. Zy regten eene vreeslyke vernieling in de landeryen aan, verwoeftenda 
•tuinen, ftellen des landmans_ hoop op zynen oogflteleur, en laaten niets 
over dan het geen in de huizen befloten is, alwaar zy gelukkig niet inko- 
men; zy blafièn tennaaflenby als jonge honden; wanner men hen met een 
flok Haat, werpen zy zig daarop, en houden dien met hunne tanden zo vafl, 
dat zy zig laaten opneemen en op ecnigen aflland vervoeren, zonder denzel- 
ven te willen loslaaten. Zy graavcn zig holen onder den grond , en gaan even 
als de mollen , de wortels van de planten opeeten. Zy verzamelen zig op 
zekere tyden , en fterven om zo te fpreeken alle te gelyk. Zy zyn zeer moe- 
dig , en verdedigen zig tegen de andere dieren. Men weet niet al te wel 
van waar zy kómen ; het gemecne yolk gelooft , dat zy met den regen uit 
de lugt vallen (O- Het mannetje is gemeenlyk grooter dan het wytje, en 
heeft ook grooter zwarte vlakken ; zy fterven onfeilbaar met de wederkomft 
van het nieuwe gras. Zy gaan ook met groote benden te water in het gunftig 
(_F) Men heeft waargenomen, dat de Lemmings niet geregeld alle jaaren wederkomen, 
maar alleenlyk op zekere tyden, onvcrwagt, en in zo grootcn getale, dat zy zig allerwege 
verfpreiden, en het geheele land bedekken.... Deze kleine dieren, wel verre van bevreesd 
te zyn, en de vlugt te ueemen, wanneer zy de voorbygaiigers hooren gaan, zyii daarentegen 
ftout en moedig, gaan hunne aanvallers te gemoot, fchrceiiwen en blaffen tennaaftenby gelyk 
jonge honden; zo men hen wil liaan, Hooren zy zig noch aan den ftok, noch aan de helle- 
baarden, maar fpringen op en v\>erpen zig op die geenen die hen liaan, zig aan de Hokken van 
hun, die het op hen gemunt hebben, vaH hegteiide, en dezelve in toorn bytende. Deze dieren 
hebben dit byzonder, dat zy nooit in de huizen of hutten komen, om daar fchade aan te reg- 
ten; zy houden zig altyd iii de Hrnwellen, en langs de heuveitjes verborgen; fomtyds doen zy 
elkanderen den oorlog aan, cn verdeden zig langs dc meircii en de weiden, als in twee legers... 
De Hermelynen en de VolTen zyn hunne vyaudcn, en verllinden ’er veelen van... Het nieuwe 
gras doet deze dieren flerven ; zy fchynen ook elkanderen om te brengen ; men ziet ’er die aan 
takken van hoornen verhangen zyn. Men mag gelooven dat zy zig by benden in ’t Avater 
averpeii als zwaluwen. Ilijioire de la Lapponie , par Scii^n'KR , pag. 322. Nata. I let is 
waarfchyniyker , dat de Lemings, even als alle andere rotten, elkanderen opeeten en verdel- 
gen, zodra het voedzel hen begint te ontbreeken, cn dat het hieraan moet rvorden toegefcli re- 
ven , dat hunne verdelging zo 1'chielyk toega als hunne talryke vcrfchyniug. 
(f) Befiiola guadrupedes Lemmar vel Lemmus di&a magnitudine foricis , pelle varid per 
tempeftates & repertlnos imbres... in empertum ande, an ex romotioribus, infuHs i2? 
vento delata , an ex nubibus faculentis natie deferantur. ld tarnen compertum ejl Jlaiim 
atque deciderint ,reperire in vifceribus herbee crudic ,nondum couceBa. II, e tnore loeuftarum 
in maxima examine cadentes omnia, virentia deftruunt, SP tju,e morfu tantum altigerint 
emoriuntur virukntid. Vivit hoe agmen donec non guftaverit kerham venatam: conve- 
niunt quoque gregatim, quafi hirundines evolatune, fed ftato tempore aut rnoriuntur 
acervatim cum lueterra (ear quarum corruptione a'ér fit pefitilens & aficit incolas vertisine 
& iüero) aut his beftiis dilth vulgariter Lekat vel Hermelin conjumuntur unde iiden tier- 
melini pinguateunt. Olai Magni Hifit. Gent. Septentr. pag. 142. 
Dd 2 
