VAN DE SARICOVIENNE. aig 
5S!©llffi!®{®iSS@S®SS®!©SÖ(!SSSi!®5SSSSS(!®!S!!®®!®!!®S©!ï®^5® 
DE SARICOVIENNE (*). 
l^e faricovienne, zegt Thevet, wordt langs de rivier de la Plata ge- 
I J vonden j dit dier is van eene tweellagtige natuur, en onthoudt 
zig meer in ’t water dan op ’t land; het is van de grootte van eene kat, 
j, en zyn hair; met graauw en zwart doormengd, is zo zagt als fluweel; 
„ het maakzel zyner voeten gelykt naar dat van een riviervogel; voor het 
„ overige is zyn vleefch lekker en zeer goed om te eeten (a).” Ik^ begin 
met het aanhaaien van deze plaats , omdat de Natimrbefchryvers dit dier 
onder dezen naam niet kenden , en niet willen , dat de Cüi'igusibeju van 
Brazilië, dat het zelfde dier is, vliezen tulTchen de vingers van de voeten 
hadt: inderdaad Marcgrave, die ’ef dc befchryving van geeft, fpreekt 
niet van dit kenmerk , dat evenwel wezendlyk is , dewyl het deze loort van 
dieren zo naby als mogelyk is tot de foort der otteis brengt. 
Ik denk ook dat het dier, waarvan Gumilla onder den naam vunGuacIti 
(è), gewag maakt, wel hetzelfde zoude kunnen zyn als de faricovienne, en 
dat het eene foort van otter is, vry gemeen in geheel zuidelyk Amerika. 
Uit de belchryving welke Marcgrave en Desmarchais (c) van dit dip ge- 
geeven hebben, blykt het dat het tweellagtig, en van de grootte is van 
een middelmatigen hond ; dat het bovenfl; van zyn kop rond is gelyk dat 
van de kat ; de fnuit wat lang gelyk die van den hond ; dat het de tanden 
en knevels heeft van een kat ; de oogen rond , klein en zwart ; de ooren 
gerond en laag geplaatft ; vyf vingers aan alle de voeten , de duimen korter 
f*) Saricovienne , naam van dit dier in het iand van la Plata , welken ivy hebben aangeno- 
men. Dit woord faricovienne fchynt afgeleid van Carisueibeju , ’t welk de naam van dit 
dier' in Brazilië is , en welke Farigoviou moet uitgefproken worden ; deze naam betekent vol- 
gens Thevet , /eWer 
Jiya^ qu<e Carigueibeju appellatur a Brafilienfibus. MarcGé Iliftm NatmBraJil.pag»iZA’^ 
fig. ibid. , r. r • 
Lutra nigricans caudd deprejfa & glahra, Barrere. Hifl. de la Fr. r.qutn. pag. 155- 
Lutra tttri coloris macula fub gutture flava... Lutra Brafilienfibus. La Loutre du Brefil. 
Briss. Regn. anitn. pag- 278. 
(ei) Singularités dc la France Autartique , par A. Tiievet, Parts 1758. pag. 107. 108. 
f Men vindt in de rivieren , die zig in de Orenoque werpen , eene groote menigte water- 
honden , welken de Indiaanen Guachi noemen ; dit dier zwemt zeer vaardig en voedt zig met 
vifch ; doch het is tweellagtig en gaat zyn voedzel ook te lande zoeken ; hy graaft kuilen op 
den oever, waarin het w^fje haare jongen werpt. Zy graven die kuilen niet agter af en ver- 
boreen maar op plaatien , daar zy in ’t gemeen leven en zig komen yeiiiiftigcn. Ik heb hunne 
holen cezien en onderzogt; men kan niets zinlyker zien;zy laaten niet het minfte grasje in den 
omtrek- zv brengen de vifebgraaten die zy afgegeeten hebben, op een hoopte .agter af; en 
door hun fnringen, gaan, en komen, manken zy zeer eflene c-n genmklyke wegen. HUhire de 
rOrenZZ^ tom. UI. pag. ^ 9 - Nota. Deze karakters paffen op de faricovieu- 
ne maar het komt ons voor dat de naam Guachi hier krvalyk is toegepaft geworden, en be- 
hoort tot de foort van Mephitis, welke wy Coafe genoemd hebben. 
(O Fo-sage de Desjvurcuais, torn. III. pag . 306. 
Dd 3 
