22Ö 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
eb en vloed der zee hebben toegefchreeven. Wat daarvan ook weezen 
moge, de redenen welken wy_ hebben bygebragt, zyn genoegzaam om te 
doen vermoeden dat deze kleine phoka, de phoka der ouden is; en daar is 
ook alle waarfchynlykheid dat het die is, welke Rond£I.et (o) noemt, de 
phoka van de^ middellandfche zee , dewelke volgens zyne opgave, een langer en 
minder dik lighaam heeft dan de phoka van den oceaan. De groote phoka , 
waarvan de Hr. Paksous de afmeetingen en de afbeelding gegeeven heeft , 
en die waarfchynlyk uit de noordfche zeen kwam, fchynt van eene verfchil- 
lende foort van de twee andere te zyn, dewyl hy, bynanog geene tanden 
hebbende, en nog niet volwalTen zynde,in alle zyne afmeetingen egter byna 
eens zo groot was, en by gevolg tien maal meer omtrek en malTa hadt dan 
de andere. De Hr. Paksous, (gelyk de Hr. Klein zeer wel heeft aange- 
merkt) (p) , heeft over dit dier veele zaaken met weinige woorden gezegd ; 
dcwyl zyne waarneemingen in ’t Engelfchgefchreeven zyn, heb ik geoordeeld 
hier de overzetting by wyze van uittrekzel te moeten plaatfen (g). 
Zie daar dan drie foorten van phoka’s , die yan elkanderen fchynen te 
verfchillen : de kleine zwarte phoka van de Indiën en de Levant , het zee- 
kalf of de phoka van onze zeen ,en de groote phoka van de Noordfche zeen , 
en het is tot de eerde foort dat men moet brengen alles wat de ouden van 
den phoka gefchreeven hebben. Aristoteles kende dat dier vry wel , toen 
Iiy gezegd heeft, dat het van eene twyffelagtige en middel-natuur was, tus- 
(fl) Rondelet de Pi/ciius, lib, XFl. 
(ip") Klein de Qtiadr. pag. 93. 
Cf) Dit zee-kalf was in de maand van February 1742-3. te Londen in Charing-crofs 10 zien,., 
De afbeeldingen door Aldrovandus, JoNSTON,en andere gegeeven, in profil getekend zynde, 
doen ons in twee dwaalingen vallen : de eerrte is, dat zy den arm vertoonea, die evenwel niet zigt- 
baar is , in welke plaatfing bet dier zig ook bevinde. De tweede , dat zy de voeten als twee 
vinnen vertoonen, tenvyl het twee wezendlyke voeten zyn, met vliezen en vyf vingers en vyf 
nagels, en de vingers uit drie geleedingen beftaan.De nagels der voorvoeten zyn groot en breed; 
die voeten zyn vry gelyk aan de voeten van een mol ; zy fchynen gemankt om op de aarde 
te kruipen en om te zwemmen ; daar is een fmal vlies tuffehen yderen vinger , maar de agterlle 
voeten hebben veel breeder vliezen, en zy dienen het dier niet dan om in ’t water te roeijen... 
Dit dier was een vvyfje en (lierf den i6de February 1742-3. Daar waren rondom den fmoel 
groote hairen van eene doorfchynende en hoomagtige zelfflaudigheid. Zyne binnendeelen waren 
als volgt. De maagen, de ingew'anden, de blaas, de nieren, de pisleiders , het middelrif, de 
longen, de groote bloedvaten en de uitwendige deelen der voortteeling waren als in dekoeijen. 
De milt was twee voeten lang, vier duim breed , en zeer dun. De lever beltondt uit zes kwab- 
ben, elk dier kwabben was lang cn dun gelyk de milt. Het galblaasje was zeer klein, het hart 
was lang en week in zyn weefzel, hebbende een zeer breed eirond gat en devleezige kolom- 
men zeer ^oot. In de onderfte maag was omtrent vier pond ztvaarte van kleine fcherpe en 
hoekige keifteentjes, als of het dier dezelve hadt ingeflokt om zyn voedzel te hakken... hot 
lighaam van de lyfmoeder was klein in vergelyking van de twee hoornen , die zeer groot en 
dik waren... De eijerncilen waren zeer dik, en de hoornen van de lyfmoeder waren met 
een groot gat open aan de zyden der eijerncilen. Ik geef de afbeelding dezer deelen ... gelyk 
ook die van het dier , ’t welk ik zelf zorgvuldig heb afgetekend. Dit dier is levenbaarende ; 
het zoogt zyne jongen; zyn vleeCch is vail en fpieragtig; het was, fchoon zeven en een half 
voet lang, zeer jong, want het hadt byna geene tanden, en het hadt nog maar vier gaten re- 
gclmaattg geplaatft, en een vierkant formeerciide rondom den navel; dit waren de grondflagen 
van vier maminen, die met den tyd te voorfchyn moeften komen. TranfaSi, Philofoph, N. 
4Ó0. pag. 383 en 385. 
