VAN DE PHOKA’S, enz. 
22p 
„ meefter als of hy onverzeerd ware geweefl:. Wy ftaken hem daarop een 
j, halve piek dwars door het hart en de leyer, waaruit nog zo veel bloed 
,, liep als van eene jonge koe.” Recueil des Foyages du Nord, torn. II. 
pag. 117 enz. Voor het overige is dejagt, of zo men wil, de viirchery 
dezer dieren' niet moeijelyk, en evenwel zeer nuttig, want het vleefch is 
niet kwaad om te eeten («); het vel (r) yerfchaft eene goede peltery ; de 
Amerikaanen gebruiken dezelve om ’er wind- ballen van te maaken (w),of 
zakken , welken zy met lugt vullen , en waarvan zy zig als van vlotten bedie- 
nen ; men bekomt van hun vet eene olie die klaarer is, en een minder fleg- 
ten fmaak heeft dan die van den bruinvifch of andere cetacea. 
By de drie fborten van phoka’s, waarvan wy tot hier toe gefproken heb- 
ben, moet men, gelyk wy vroeger aanfliipten,mifrchien een vier de voegen, 
waarvan de Schryver van Ansons Reis de befcliryving en afbeelding heeft 
gegeeven onder den naam van zee- leeuw. Deze foort is zeer talryk op de 
kullen van de Magellanfche landen, en op Juan Fernandes-eiland, in de 
Zuidzee. Deze zee-leeuwen gelyken naar de phoka’s of zee-kalven, die zeer 
gemeen zyn in deze zelfde ftreeken , maar zy zyn veel grooter ; wanneer zy 
hunnen volkomen groei hebben, kunnen zy van elf tot negentien voeten 
in de lengte, en in den omtrek van zeven of agt tot elf haaien. Zy zyn zo 
vet, dat men na hun de huid, die een duim dik is, doorboord en geopend 
te hebben , een voet dik vet vindt eer men aan vleefch komt. _ Men haalt 
uit e«n eenig dezer dieren tot vyf honderd Paryfche pinten olie. Zy zyn 
tevens zeer bloedryk ; wanneer men hen diep , en op verfcheiden plaatfen 
te gelyk kwetll, ziet men overal het bloed met veel geweld uitfpringen. Een 
eenige van deze dieren, het welk men den ftrot affneedt, en waarvan men 
(aT De tweede foort van zee- wolven Qphokd's'') is kleiner dan de eerlle QRosmar of zee-koèy 
zy werpen insgelyks hunne jongen op ’t land, op deze eilanden (van Noordelyk Amerika) op 
het zand, op de rotfen en overal daar kreeken gevonden worden,.. De wilden beftryden hen ; 
hun vleefch is goed om te eeten ; zy haaien ’er eene olie uit , die eene lekkerny aan alle hunne 
geregten verfchaft. Deze zee -wolven komen in alle jaargetyden te lande, en verwyderen zig 
niet verre van zee. In mooi weder vindt men hen langs de kuft op ’t zand, of op de rotfen, 
in de zon liggende te flaapen... Daar zyn plaatfen, alwaar twee of drie honderd van ééne 
bende te lande gaan , . . zy zyn gemaklyk te dooden. . . Alle de olie , welke zy kunnen ver- 
fchaffen, is omtrent hunne blaas vol, de Wilden vullen ’er die blaas mede, na dezelve te he^ 
ben laaten fmelten; deze olie is goed om verfch te gebruiken, en om vifch re flooven, ook is 
zy uitmuntend om te branden; zy heeft noch reuk noch rook, niet meer dan de olyven-olie, 
en in het vat laat zy geen hef of vuiligheid op den bodem. Defcript. de P Amérique Septentr. 
par Df.nis , tom. II. pag. 255. 
(v) Behalven het vet, wordt liet vel van het zee-kalf, voor drie, vier, of vyf fcheilingen 
verkogt , naar raaate van zyne fraaiheid en grootte. Defcript. de la pêche de la Baleine , par 
Zorgdrager, pag- ipö- gebruikte eenyds eene menigte vellen van zee wolven, om 
moffen van te manken ; dat is nu buiten de mode ; zy dienen thans om ’er koffers raeê te be- 
kleeden. Getaand zynde, hebben zy byna het zelfde erf als marokyn. Zy zyn minder fyn, 
maar fc'hilfereti zo ligt niet, en houden hunne nieuwheid langer; men maakt ’er goede fchoe- 
nen en laarsjes van, die waterdigt zyn; ook bekleedt men ’er ftoelen mede, en dan is het 
hout eer verfleeten dan het leder. Hijl. de la Nouvelle France, par ie P. Charlevolx, torn. 
III. pag. 
' (w) Hun vel wordt gebruikt om wind -zakken, ofbtialen met lugt gevuld , van te maaken, 
die voor fchuiten moeten dienen. Voyage de Frezier , pag. 75. 
Ff 3 
