de natuurlyke historie 
232 
„ lengte van den oever der zee leggen ; zy houden zig daar tot op ’t einde 
van feptember , zonder hunne plaats te verlaaten , en zonder eenig voed- 
„ zei te neemen ; ten minften men ziet hen niet eeten ; ik nam zelfs eenige 
„ waar, die agt dagen na elkanderen fteeds in hun neft bleeven, en die 
„ het toen nog niet verlaaten zouden hebben , zo wy hen niet bang gemaakt 
hadden.... Wy zagen ook weder op het eiland Lobos de la Mar, op de 
„ kuft van Peru, in de zuid -zee, eenige zee -leeuwen, en veel meer zee- 
„ kalven (z)* 
Deze waarneemingen van Woodes Rogers, die vry wel met die van An- 
SONS Reisbefchryver overeenkomen, fchynen op nieuws te beveiligen, dat 
deze dieren, terwyl zy te lande zyn , van gras leeven ; want het is niet waar- 
fcliynlyk , dat zy drie maanden lang zig van alle voedzel onthouden kun- 
nen , inzonderheid terwyl zy hunne jongen zoogen. Men vindt in het ver- 
haal van de reizen naar de zuidelyke landen , veele zaaken tot deze dieren 
betreklyk ; maar noch de befchryvingen , noch de opgegeeven ilukken ko- 
men ons naauwkeurig voor : by voorbeeld , daar wordt gezegd , dat op de 
kuit van de Voflennave in de ilraat van Magellan (a), zee -wolven waren, 
zo groot dat hunne uitgefpreidc huid zes-en-dertig voeten breedte kon be- 
flaan , het welk zekerlyk vergroot is. Daar wordt gezegd , dat op de 
twee eilanden van Port Defiré, in de Magcllanfche landen, deze dieren 
in ’t voorfle gedeelte van hun lighaam, naar leeuwen gelyken , hebbende 
den kop , den hals , en de fchouders voorzien van lange welgevulde maanen 
(Z>). Dit is nog meer dan vergroot, want deze dieren hebben rondom den 
hals flegts.wat meer hair dan op het overig gedeelte des lighaams, maar dat 
hair is niet meer dan een vinger lang (c). Nog wordt ’er gezegd, dat ’ er 
onder deze dieren zyn, die meer dan agtien voet lengte hebben; dat ’er 
van zulken, die maar veertien voet lang zyn, by duizenden voorkomen, 
maar dat de gemeende flegts vyf voet lengte haaien kunnen (d). Dat zoude 
ons tot de gedagte kunnen leiden , dat ’er van twee foorten waren , de eene 
veel grooter dan de andere , om dat de fchryver niet zegt dat dit verfchil 
van dat des ouderdoms afhangt, het welk egter noodig was hier by te voe- 
gen, om alle dwaaling te voorkomen. „ Deze dieren zegt Core.al (e), 
„ openen altyd hunnen bek, twee man hebben werk genoeg om eenen te 
„ dooden met een zwynfpriet, ’t welk het befte wapentuig is, dat men tegen 
„ hen gebruiken kan. Een wyfje zoogt vier of vyf jongen, en verdryft de 
„ andere jongen die haar naderen, waar uit ik befluit, dat zy vier of 
,, vyf jongen t’eener dragt werpen” Dit vermoeden is vry wel gegrond , 
want de groote phoka, door Paiisons befchreeven,hadt vier mammen, op 
zulk eene wyze gepluatft, dat zy een vierkant maakten , waarvan de navel 
het 
CD f^oyaga autour du Monde de Woodes Rogers, tom^ I. pag- 207. & 225. 
CD Navigations aux Terres aujlrales. Paris I75<5. torn. 1 . pug. ió 8 . 
CD Idem, som, I. pag. 221. 
CO idifloiie du Paraguai , par Ie P, Ciiarlevoix, iont. VI. pag. i8r. 
(i) Navigations aux Terres auPrales, torn. II. pag. ii. 
Ie') Voyage de Coreae , torn, 11 .^ pag, 180. 
I 
