5 > 
VAN DEN MORSE or ZEE-KOE. 235 
ken inhoud zyner aanmerkingen over dit Artykel te moeten mededeelen. 
„ Men vondt voormzzh \ti de Klokbaat, groene herberg agter t Foorland, 
„ enz veele morfes en phokas, (wy verkiezen deze naamen te blyyen be- 
„ houden), maar tegenwoordig zy_n er weinig.... De eene en andere be- 
xreeven zie in de fterke zomerhitte, naar de aangrenzende vlakten, en 
” 2iet ’er zomtyds benden van tachentig , negentig, honderd, ja tot 
twee honderd, byzonderlyk morfes, die daar eenige dagen blyven, tot 
dat de honger hen weder naar zee dryft. Deze dieren gelyken in ’t uitter- 
Ivke veel naar de phoka’s, maar zy zyn fterker en dikker ; zy hebben vyf 
vingers aan de pooten gelyk de phokas, maar hmine nagels zyn korter, 
en hunne kop is dikker, ronder, en fteyiger. Het vel van den morfe , 
Szonderlyk aan den hals, is een duim dik, gerimpeld, en met een zeer 
kort hair van verfchillende kleuren bedekt; zyn bovenlt kaakbeen is ge- 
wapend met twee tanden, van een half of een heel el lengte : die flagtan- 
den die hol zyn aan den wortel, worden nog grooter naarmaate het dier 
ouder wordt; men ziet ’er foratyds, die maar den zulk een flagtand heb- 
ben om dat zy den anderen in een gevegt of üegts door ouderdom ver- . 
loren hebben. Dit yvoor wordt doorgaands voor waardiger gehouden dan 
dat van den olyfant, omdat het vader van zelfftandigheid en harder is. 
De mond van den morfe gelykt naar dien van de koe ; hy is onder en 
boven bezet met holle , puntige hairen van de dikte van flroo. Boven in 
den mond zyn twee neusgaten, waardoor deze dieren het water uitblaa- 
zen gelvk de walvilTchén; zonder egcer veel geraas te maaken. Hunne 
?ogén zyn tintelende, rood en ontdoken geduurende de zomerwarmte, 
en dewvl zy als dan de indrukzels , die het water op de oogen maakt , 
' niet kunnen verdraagen, onthouden zy zig des zomers liever dan op andere 
‘ fvden in de vlakten.. .. Men ziet veel morfes naar den kant van Spits- 
’ herl Men doodt hen op ’t land met lanfen.... Men maakt evjagt 
‘ nn om het voordeel dat men van hunne tanden, en van hun vet bekomt; 
de olie is byna van dezelfde waarde als de walvifch-traan ; hunne twee 
tanden gelden omtrent zo veel als al hun vet; het binnenfte dezer tanden 
is beter dan het yvoor, vooral in de groote tandmi, welker zelfftandig- 
heid vafler en hL-der is dan de kleine; ?o men het pond yvoor ran de 
Ee tanden voor een gulden verkoopt, geldt dat van de groote drie of 
"r en dikwils vyf guldens... een middelmaatige tand weegt drie pond... 
een gemeene morfe verfchaft een halve ton olie, dus brengt het gelieele 
Hier zes-en-dertig guldens op , te wecten agtien guldens voor zyne twee 
...nHen tegen drie gulden het pond, en even zo veel voor zyn vet. .. . 
Voorheen vondt men groote troepen van deze dieren op t and maar 
. Vehenen die deze ftreeken jaarlyks aandoen, om walvilTchen te 
J hebben hen derwyze bevreesd gemaakt, dat zy naar afgelegen 
’urvken en dat de zulken die daar blyven , zig met meer troepsge- 
K7ande begeeven. maat zig in het .a-ater, of hier en daar op de 
Jvelden verfpreid, onthouden ( 0 - Wanneer men een dezer dieren op 
CO Het getal dezer dieren moet verbazend verminderd zyn, of liever zy moeten bykans 
G g 2 
55 
55 
55 
?5 
55 
35 
