VAN DEN MORSE of ZEE- KOE. 237 
,, op de grootCjZandbank agter het Voorland , alwaar ik eene bende van der- 
j, tig of veertig van deze dieren aantrof ; zommigen waren geheel aan den 
„ kant van ’t water, anderen waren ’er flegts weinig van verwyderd ; wy 
„ hielden eenige uuren Ril voor dat wy te lande gingen, op hoop dat zy 
„ wat verder op trekken , en zig wat meer van zee verwyderen zouden ; 
, maar dewyl dit niet gebeurde, en de morfes fteeds op hunne hoede waren , 
” landden wy met twee floepen om ons ter regter en ter linker zyde langs 
hen te plaatfen , maar zy waren byna allen te water op ’t zelfde oogenblik 
„ als wy aan land Rapten; zo dat onze jagt zig bepaalde tot het kwetfen 
van eenige, die zig insgclyks in zee wierpen, even als de geenen die niet 
„ aangeraakt waren , zo dat wy geenen magtig wierden , dan die , welken 
, wy op nieuws in ’t water fchooten. . . In vroeger tyden , en voor dat zy 
vervolgd waren geworden , begaaven de morfes zig vry verre in het l^-nd 
op , zo dat zy by hoog water verre genoeg van zee af waren, en men hen , 
„ althans by laag water, wanneer die afftand nog zo veel grooter was, lig- 
„ telyk kon aantaften .... Men trok regt op deze dieren aan , om hun den 
hertrek naar den zee*kant af te fnyden ; zy zagen al dien toeilel aan zon- 
, der eenige vrees, en dikwils doodde yder jager een, voor dat het de zee 
’’ konde bereiken. Men maakte eene affnyding van hunne lyken , en men 
” Relde eenige lieden van agter en, om die, welke overbleeven af te maa- 
ken. Dus doodde men fomtyds drie of vier honderd. . . . Men ziet door 
de verbaazende menigte beenderen van deze dieren, waarmede de grond 
als bezaaid is , dat zy voormaals zeer talryk zyn geweeR. . . . u anneer zy 
gekwetR zyn , worden zy woedende , flaande regts en links met hunne tan- 
den ; zy verbryzelen de wapenen daar men hen mede peRrydt , or doen 
dezelve hunnen aanvalleren uit de handen vallen, en eindelyk woedende 
van toorn, neemen zy hunnen kop tulTchen hunne pooten of vinnen, en 
laaten zig dus in ’t water rollen. . . . Wanneer zy in grooten getale zyn, 
worden zy zo Rout , dat zy om elkanderen by te fprmgen , de floepen 
omringen , poogende dezelve met hunne tanden te doorbooren , of de- 
zelve om te werpen door tegen het boord te flaan .... Voor het overige 
vreesde deze zee-olyfant, voor dat hy de menfehen kende, geenen vyand, 
om dat hy de wweede beeren , die zig in Groenland onthouden , hadt wee- 
ten te beteugelen en t’ onder te brengen , fchoon men dezen onder de 
zee-rovers ten hunnen opzigte mag Rellen.’’ 
By deze waarnemingen van Zorgdrager, die welke in de verzameling 
van de Reizen naar ’t noorden (g) gevonden worden , en andere die hier en 
(s) Het zee-paard Morfe) gelykt vry wel naar het zee-kalf Cphoka) , behalven dat het 
dezer dieren veel grooter is, dewj’1 men het by een os oF koe kan vergelyken. Zyne 
nomen 7 vn als die van het zee-kalf, en de voorfte zo wel als de agterfte hebben vyf vingers of 
Waan wen maar de nagels zyn korter; ook heelt dit dier een grooter, ronder, en harder kop 
dan de zee hond Zyn vel is wel een duim dik^ inzonderheid om den hals ; fommigen hebben 
het vel bedekt met hair van eene muisvaale kleur, anderen hebben zeer weinig hair. Zy zyn 
gemeenlyk vol lidtekenen en ontvellingen, zodat men zou zeggen, dat men hun liet vel heeft 
afgeftroopt, inzonderheid rondom de gewrigten, daar het zelve zeer oneffen en gerimpeld is; 
zy hebben in het bovenfle kaakbeen twee zwaare tanden, die twee voet, en zomtyds nog meer 
Gg 3 
5 ? 
55 
53 
53 
53 
55 
55 
53 
