240 DE NATUURLYKE HISTORIE 
tevens zien, dat hy in een gematigd klimaat kan keven; het blykt egter 
niet, dat hy eene groote hitte kan verdraagen, noch dat hy ooit de zeen 
van ’t zuiden is doorgeprokken , om van den eenen pool naar den anderen 
over te gaan. Verfcheiden Reisbefchryvers fpreeken van de zee-koeijen , 
welke zy in de Indiën gezien hebben, maar dezelve zyn van eene andere 
foort. Die van den morfe is altyd te herkennen aan zyne groote flagtan- 
den, het is de olyfant alleen, die dergelyke heeft. Dit voortbrengzel is 
een zeer zeldzaam uitwerkzel der natuur , dewyl onder alle de land- en twee- 
flagtige dieren, de olyfant en de morfe, de eenige afgefcheidene foorten van 
hun geflagt zyn, daar het by gevonden wordt, en behalven dezen geene 
andere foort van dier dit kenmerk heeft. 
Men verzekert dat de morfes niet op de wyze der andere viervoetige 
dieren koppelen, maar agterwaards; daar is even als by de walvilTchen, 
een dik en groot been in het teellid van het mannetje; het wyfje werpt in 
den winter op ’t land, of op het ys, en brengt gemeenlyk maar één jong 
te gelyk voort , het welk by zyne geboorte zo groot is als een varken van 
een jaar; wy weeten niet hoe lang de tyd van de dragt is, maar uit dien 
van den groei , en ook uit de grootte van het dier te oordeelen , moet de- 
zelve van meer dan negen maanden zyn. De morfes kunnen niet altyd in 
’t water blyven ; zy zyn verpligt zig te lande te begeeven, ’t zy om haare 
jongen te zoogen, ’t zy om andere behoeften te voldoen. Wanneer zy zig 
in de noodzaaklykheid bevinden om tegen fleile oevers of yffehotfen op 
te klimmen, bedienen zy zig van hunne' flagtanden (jn)om zig vaft te kram- 
men, en van hunne handen om den loggen klomp van hun lighaam voort te 
lleepen. Men wil dat zy zig voeden met fchelpvifch , die op den grond der 
zee vaft zit, en hunne llagtanden gebruiken om dezelve los te fcheuren (n). 
Anderen zeggen, dat zy niet dan van zeker breed gras keven, dat in deze 
zeen groeit (o), en dat zy noch vkefch noch vifch eeten; dog ik boude die 
gevoelens voor kwalyk gegrond , en het is waarfchynlyk , dat de morfe van 
prooi keft, gelyk de phoka, en inzonderheid van haaring en andere kleine 
vifch, want hy eet niet terwyl hy op ’t land is, en ’t is gebrek aan voedzel, 
dat hem noodzaakt naar de zee te rug te keeren. 
DE D U G O N (*). 
De Dugon is een zee - dier van Afrika en de Ooft-Indiën , waarvan wy 
niet anders dan twee gefcheurde en verminkte koppen {PI. LFII) gezien 
hebben , 
f»0 Deze flagtanden zyn niet geheel rond of glad, maar eer platagtig en inin of meer ge- 
groefd; de regeer is gemeenlyk wat langer en fterker dan de linker... Ik heb ]cr twee gezien, 
waarvan elk twee voet en een duim Paryfche maat lengte, en beneden agt duim omtreks nadt. 
Hifloire Natur. du Groenland, par Anderson, torn. Il.pag. i6s. 163. 
C») Htfl. Natur. du Groenland, pag, 162. 
C '0 Oe/cript, des Ind. Occid. par de LaCt, pag. 42. 
C*j Dugon, Dugung, nnam van dit dier op het eiland Lethy _oF J.eyte, een der Philippyn- 
fclic ci’nnje') , welken wy hebben aangenomen. Nota, Ik heb dien naam gevonden indcllol- 
