a 42 DE NATUURLYKE HISTORIE 
„ van eene rosagtige kleur; zy hadt een rond en dik lighaam, groot oog, 
„ lange tanden of flagtanden, den muil wat opgezet , en hy voegt ’er by , 
„ dat een matroos hem_ verzekerd hadt, dat dit dier, waarvan hy niet 
,, clan het voorfte des lighaams konde zien, omdat het geheel in ’r water 
„ was, voeten hadt” (rj. Die zee -koe van Le Güat, de zee-beer van. 
Spilberg, en de zee- leeuw van Biervillas, komen myvoor alle drie het 
zelfde dier te zyn als de dugon , waarvan de kop ons van l’IJle de France is toe- 
gezonden , en die by gevolg in de zuidelyke zeen van de Kaap de Goede-hoop 
tot aan de Philippynlche eilanden (.r) gevonden wordt. Voor het overige 
kunnen wy niet verzekeren, dat dit dier, ’t welk in den kop en flagtanden 
wat naar den morfe gelykt , even als deze , vier voeten heeft ; wy vermoeden 
dit alleen uit de analogie, en uit de aanduiding der Reisbefchiy vers, welken 
wy hebben bygebragt ; maar noch het een noch het ander is duidelyk ge- 
noeg om ons volkomen te bepaalen , en wy zullen ons oordeel hieromtrent 
opfehorten tot dat wy betere berigten hebben. 
DE LAMANTIN (*). 
In het dierlyk Ryk ,is het hier dat men de eindpaal moet Rellen , daar de 
land - bewooners ophouden en de zee- bewooners beginnen. Delamantin,. 
die niet meer een viervoetig dier is , behoort egter ook niet volkomen on- 
(■»•) Foyage de Le Guat, tont. I. pag. 35. 
GO Ik kon op ’t eiland Lethy, uit inyn huis, dat op eene rots lag, de fchildpadden opeenige 
loifes diepte in ’t water zien ; ik zag op zekeren dag twee groote dugungs of zee-koeijeu , die 
by de rots en by myn huis kwamen. Ik liet terftond myn vilTcher haaien , aan wien ik deze 
twee dieren toonde, die de kuft langs w’andelden, en een groen mos aten, dat op den oever 
groeit ; hy ging aanftonds zyue makkers roepen , die zig met twee fchuiten naar den oever be- 
gaven ; gedinirende dezen tyd was het mannetje zyn wyfje komen opzoeken , daar hy zig niet 
van wilde afzonderen, en met het welke hy dus tevens gedood wierdt. Elk dezer verbazende 
viflchen was meer dan zes ellen lang •, het mannetje was wat grooter dan het tvyfje ; hunne 
koppen geleekeii naar die van eene koe ; zj hadden twee groote tanden van een [pan lengte 
en een duim dikte, die buiten het kaakbeen uitkwamen gelyk als by de wilde zwynen: deze 
tanden waren zo blank als het fchoonfte yvoor; het W7fje hadt twee borften gelyk eene vrouw. 
De teeldeelen van het mannetje geleeken naar die van den ménfeb ; de ingewanden geleeken 
naar die van een kalf en het vleefch hadt den fmaak van kalfsvleefch. Voyage de Christ. Bar- 
CHEWiTz , pag. 381. Nota. Deze geheele befchryving pad vry wel op den manati met uitzon- 
dering van de tanden ;■ de manati heeft noch llagtanden , noch fnytanden , cii ’t is hier op alleen 
dat myn vermoeden ruft , dat deze dugung niet een manati was , maar het dier waarvan wy de 
koppen hebben, (zie Plaat LVll.") 
(*) Lamantin. Men heeft gewild, dat deze naam kwam om dat het dier een klaagend, of 
lamentabel gcfchreeuw hadt; dat is eene vertelling: dit woord is eene verbaftering van den 
narm , welken dit dier voert in de taal der Galibis , inwooners van Guiane, en der Caribes, 
of Caiaibcs , bewooners der Antillifche eilanden. Die twee volkeren en taaien zyn , op eenige 
ver'chcideiiheden na, het zelfde volk en dezelfde taal; zy noemen den Lamamin Ay/z»*/, waar- 
van de Negers der Franfche eilanden, die alle woorden verbaftereii , lamanaii hebben gemaakt; 
voegende daar het aiiikel la by , als om te zeggen het heed manat ; van tamanatt hebben zy 
lamatiit gemaakt, de derde a weglaatende, en de » fterk doende liooren als vervolr 
gens heeft men met een e gefclireeven Inmenti , naar eene gewaande overeenkomft met lamcn- 
ta< ï , het welk aanleiding heeft gegceven tot het lamcKtabel gefchreeuw , ’t welk men aan het 
wytje toefchryft, wanneer meu haar, haar jong ontneemt. Lettre de M, de la CoiSD.tuvuNE, 
