VAN DEN L A M A N T I N. 243 
■der het gellagt der walviffchcn; hy behoudt van de eerflen twee voeten , of 
liever twee handen ; maar de agterfle beenen , die in de phoka’s en in de 
morfes byna geheel in het lighaam ingedrukt, en zo veel als mogelyk was ver- 
kort zyn, hebben in den lamantin geheel geen plaats en zyn als uitgewifcht 
of afgefchaafd. In plaats van twee korte voeten en een fraallen ftaart, nog 
korter dan de morfe in eene loodregte rigting aan hun agtcrlle draagen , heb- 
ben de lamantins voor dat alles flegts een grooten Haart , die waaijersge- 
wyze in dezelfde rigting breeder wordt, zodat men in den eerllen opilag 
zoude zeggen, dat de eerflen een Haart hadden in driën verdeeld, en dat 
in de laatHen die drie deelen vereenigd waren , om flegts een geheel te maa- 
ken ; maar door eene naauwkeuriger befchouwing , en inzonderheid door de 
ontleeding, ziet men dat ’er geen vereeniging is gefchied; dat ’er geen het 
minfle fpoor is van beenderen voor de dyen ofpooten, en dat die, welke 
den Haart der lamantins formecren , eenvoudige wervelbeenderen zyn , van 
alle anderen afgezonderd , en gelyk aan der walvifchaartige viflehen , die 
geene voeten hebben : dus behooren deze dieren in deze agterfle deden 
hunner lighaam, tot de cetacea of walvifchaartige , en gelyken niet naar de 
viervoetige dieren dan in de twee voeten of handen, die van vo oren ter zy de 
de borfl zyn. 
OviEDo fchynt my toe de,eerfle fchryver te zyn geweefl, die eene foort 
van Hiflorie of befchryving van den lamantin heeft gegeeven. „ Men vindt 
„ dit dier vry gemeen, zegt hy, op de kuflen van Saint Domingo. Het is 
„ een zeer groot dier van een ongefchikt maakzel, dat een grooter kop 
„ heeft dan eene koe ; kleine oogen , twee voeten of twee handen by den 
„ kop, die hem dien-en om te zwemmen; hy heeft geene fchubben, maar 
” hy IS bedekt met een dik vel of liever leder. Het is een zeer zagtaartig 
dier; hy zwemt de rivieren op , en eet het gras van de oevers, dat hy be- 
” reiken kan zonder uit het water te gaan: hy zwemt aan de oppervlakte; 
” om hem te vangen poogt men hem met een vlot of fchuitje zo digtmen 
V, kan te naderen , en men werpt hem met een groote peil , daar een zeer 
„ lang touw aan vallis; zodra hy zig getroffen voelt , neemt hy de vlugt: 
en voert de peil en het touw mede , aan welks einde men een groot ftuk 
” kurk, of ligt hout heeft vafl gemaakt, om voor boei, ter aanwyzing te 
” dienen. Wanneer het dier door deze wond zyn bloed en kragten veidoo* 
” ren heeft, begeeft hy zig naar het land ; dan herneemt men het einde van 
” het touw , men rolt het in , tot dat ’er flegts eenige vademen meer in ’t 
” water zyn; en met behulp van de golf, haalt men het dier aan boord, of 
i jyT (jg BuFFONjilu 28. May 1764. Ik haal deze foort van woord-afïïamming aan, v^arom- 
t 'de Hr. DE LA CoNDAMiNE, die tien jaaren in de Weft indiën geweeft is, wel onderrigt 
m r 7vn- ik moet egter aanmerken, dat het woord volgens verfcheiden andere fchry- 
Smaulch is en een dier betekent dat handen heeft, en dat waarfchynlyk die van Guiane , 
en de Caraïben,’ die vry verre van malkanderen woonen, eveneens van de Spanjaarden ouc- 
Mmati. Phoca genus. CLVW.ixot.pag. 132. fig. ibid. 133, 
Manati, Hernand , Hiji. Mex. pag. 323. fig. ibid. 
Manatus. Le Lamantin. Biuss. Regn. anim. p/ig. 49. 
Hll 2 
