VAN DEN LAMANTIN. 245^ 
niet waar zyn , in alle deszelfs omftancligheden ; het fchynt gefchilct naar de 
fabel van den Dolphyn der ouden ; want de laniantin kan zig volllrekt niet 
op de aarde voortfleepen. 
Herrjeka zegt weinig meer ten opzigte van dit dier; hy verzekert alleen- 
lyk, dat het fchoon zeer dik en groot, zo gemaklyk zwemt , dat het geen 
geraas in ’t water maakt, en nederduikt zodra het iets van verre hoort (v). 
Hernandès, die twee afbeeldingen van den lamantin gegeeven heeft, de 
eene in profil , de andere van vooren gezien , voegt byna niets by ’t geen de 
oude Spaanfche fchryvers vóór hem daarvan gemeld hebben. Hy zegt allecn- 
, lyk, dat de twee oceaanen , dat is te zeggen dê Atlantifche zee, en de Stille 
zee, zo wel als deMeiren, een groot en ongefchikt dier bevatten, tnanati 
genaamd , waarvan hy eene befchryving geeft byna geheel uit Oviedo ge- 
trokken ; en alles wat dezelve meer bevat , is , dat de handen van dit dier 
vyf nagels hebben, gelyk aan die van den menfch; dat het een breeden 
navel en aars heeft ; de fchamelheid gelyk als die van eene vrouw ; de roede 
gelyk die van een paard; het vleefch en vet gelyk dat van een welgevoed 
varken, en eindelyk de ribben en ingewanden, g^elyk die van een ftier; dat 
het te lande koppelt, gelyk de menfchen, en flegts één jong ter wereld 
brengt , dat by zyne geboorte van eene monflieragtige grootte is (x). De 
koppeling dezer dieren kan niet op ’t land gefchieden , gelyk Hernandès 
zegt, devyyl zy niet te lande gaan kunnen , dezelve gefchiedt in ’t water op 
eene ondiepte. Binet (y) zegt , dat de lamantin zo groot is als eene koe, 
en geheel rond als een ton; dat hy een kleinen kop en weinig ftaart heeft, 
dat zyn vel ruw en dik is, gelyk dat van een olyfant; dat ’er zulke groote 
Zyn, dat men meer dan zes honderd ponden vleefch, van -hen bekomt, 
’t welk zeer goed om te eeten is ; dat zyn vet zo zoet is als boter; dat die 
dier zig parne onthoudt in de rivieren by derzelver mond of uitloop in zee, 
om daar het gras te eeten , dat langs den oever groeit ; dat ’er zekere plaatfen 
zyn , tien of twaalf mylen van Cayenne , waar men hen in zo grooten getde 
vindt, dat men daar mede, zo men flegts volk heeft dat wel met den har- 
poen weet om te gaan , in eenen dag een lange bark mede vullen kan. De 
Vader nu Tertre, die de lamantinen jagt of vilTchery breedvoerig be- 
fchryft , ftemt byna in alles overeen met de fchryvers welken wy hebben aan- 
gehaald; hy zegt evenwel dat dit dier flegts vier vingers en vier nagels aan 
ydere hand heeft, en hy voegt ’er by, dat het zig voedt met een kort gras, 
dat in de zee groeit, en ’t welk het affeheert, gelyk de runderen dat der 
weiden doen ; en dat het na zig met dit voedzel verzadigd te hebben , de 
rivieren en zoete wateren opzoekt , daar het twee maal daags gaat drinken ; 
dat het, na wel gegeeten en gedronken te hebben, gaat flaapen met den 
muil half buiten het water, waar door men hem van verre kan ontdekken : 
dat het wy’lje twee jongen werpt, die haar overal volgen, en dat men de 
(w) Defcrip. des Indes Occid. par Herrera , pag. 57. 
Cx) Vernand. Hifl. Mex. pag. 323. 324. 
O) f^o'jage en fJJ!e de Ca'jenne, par Antoine Binet, pag. 345, 
Hh 3 
