VAN DEN LAMANTIN. 247 
„ mui! , tot aan het begin van den ftaart ; het was geheel rond tot op die 
„ plaats; zyn kop was dik, zyn bek breed met groote lippen, en eemge 
„ lange en ruwe hairen van boven; zyne oogen waren zeer klein tenopzigte 
„ van zyn kop , en zyne ooren vertoonden zig niet dan als twee kleine ga- 
r, ten. De ha^ is zeer dik en zeer kort,_ en zonder eene kleine bev/eeging, 
* die denzelven een weinig doet plooijen, zoude het onnaogelyk zyoi de 
kop van het overige des lighaams te onderfcheiden. Eenige Ichryvers , 
” voegt hy ’er by, beweeren, dat dit dier zig van zyne twee handen of 
” vinnen bedient, om zig op het land voort te lleepp ; ik heb hieromtrent 
? naauwkeurig onderzoek gedaan ; niemand heeft dit dier op ’t land gezien , 
’ en het is voor het zelve onmogelyk te gaan of te krujpen ; dewyl des- 
” zelfs voorfte voeten of handen hem alleenlyk dienen om zyne jongen vaft 
” te houden, terwyl deze zuigen. Het v^fje heeft twee ronde borften; 
ik mat dezelve, zegt de fchryver, zy hadden elk zeven duim middellyns, 
en waren omtrent vier duim verheeven , de tepel hadt de dikte van een 
duim en ftalt een goede vinger dik buitenwaards uit. Het lighaam hadt agt 
voet en twee duim omtreks; de ftaart was als een lange palet, negentien 
duim lang, en kon vyftien duim aan de grootfte breedte haaien; de dikte 
aan het einde was van omtrent drie duimen. Het vel was op den rug zo 
dik als het dubbeld vel van een runddier ; maar het zelve was veel dunner 
onder den buik ; het is van een lei- bruine of blaauwe kleur ; van een 
grooten korrel , en ruw, met hairen van dezelfde kleur, yl gezaaid, dik, 
en vry lang. Deze lamantin woog omtrent agt honderd ponden; men 
hadt het iong met de moeder gevangen ; het was tennaaftenby drie voe- 
ten lang; men deedt de zyde van den ftaart aan het fpit braaden; men 
vondt dit vleefch zo lekker en zo malfch als kalfsvleefch. Het gras daar 
deze dieren zig mede voeden , is agt of negen duimt n lang, fmaJ, fpits, 
mals en van een fchoone groene kleur. Men vindt plaatfen op de 
oevers en de ondiepten der zee , waar dit gras zo overvloedig is , dat de 
grond eene weide fchynt te zyn.” De fchildpadden peten het ook (r), enz. 
De^VaderMAGNiN de Eribourg zegt, dat de lamantin het gras eet, dat hy 
bereiken kan , zonder evenwel uit het water te komen... Dat hy kleine oogen 
heeft van de grootte als hazclnooten; dat zyne ooren zo gefooten zyn, dat 
’er naauwelyks een naald in gebragt kan worden; dat binnen in de ooren 
twee doorgeftoken beentjes gevonden worden ; dat de Jndiaanen de ge- 
woonte hebben om die kleine beentjes als een juweel aan den hals te draa- 
ggjj En dat zyn fdireeuw naar een klein gebulk van runderen ge- 
^^^De^i^ader Gumiila berigt, dat ’er eene oneindige menigte lamantins in 
de croote meiren v?n de Orenoque gevonden worden ; „ deze dieren, zegt 
hv weegtn elk van vyf honderd tot zeven honderd vyftig ponden; zy 
eeten gras ; zy hebben zeer kleine ooren , en de gaten hunner ooren zyn 
(f") Nouveau Vo'jOge aux Ifes de FJmérique, tam. U. pag. soo. & fuiv.^ . » . 
Extrait d'un Mauufcript du Pere Magnin de Fribourg, Mtftomatre de Borja^ 
Correfpvyidart de p Académie des Sciences^ traduPtian de PEfpagnol, communiqué par M. 
DJt I-A CONDAMINE* 
5 ? 
35 
55 
33 
35 
