150 DE NATUURLYKE HISTORIE 
„ van den kop, die van den romp of 't lyf niet onderfc.heiden wordt, door 
„ eenige foorc van hals, noch door merkbaare fchouderen. Deze armen 
„ zyn tennaaftenby rolrond, en beftaan uit drie voornaame geleedingen, 
,, waarvan de voorde eene foort van geplatte hand formeert, waarin de 
,, vingers zig niet dan door vier nagelen, van eene glanzige rood bruine 
„ kleur onderfcheiden. De ftaarc is horizontaal , gelyk die der walviffchen , 
„ en hy heeft de gedaante van een kachel -afchfchop. De wyljes hebben 
„ twee mammen meer eirond dan rond , by de okfels der armen geplaatft. 
„ Het vel is leder, zes lynen dik onder den buik, negen lynen op den rug, 
„ en anderhalf duim op den kop. _Het vet is wit , en ligt ter dikte van 
,, twee of drie duimen; het vleefch is bleek-rood, bleeker en lekkerer dan 
j, kalfsvleefch. De Oualofes- of Jalofes- Negers noemen dit dier Lereou. 
„ Het leeft van gras , en wordt aan den mond van de rivier de Niger ge- 
„ vonden.” 
Men ziet uit deze befchryving, dat de lamantin van Senegal, nergens 
om zo te fpreeken, in verfchik van die van Cayenne; en uit eene vergely- 
king van eenen kop van dezen lamantin van Senegal gemaakt, met dien van 
een vrugtje (/;) van een lamantin van Cayenne, vermoedt ook de Hr. Dau- 
B-ENTON , dat zy van dezelfde foort zyn. Het getuigenis der Reisbefchry- 
vcren (i) ftemt met ons gevoelen overeen; dat van Dampier inzonderheid 
is Heilig , cn de waarneemingen , welke hy over dit dier gemaakt heeft , 
verdienen hier plaats te vinden. „ Het is niet llegts in de rivier van Blew- 
„ field , die zyne oorlprong heeft .tuflchen de rivieren van Nicaragua en 
„ Veragua, dat ik manates (lamantins) gezien heb; ik heb ’er ook gezien 
C^O Nota. De Hr. Ridder Turgot, thans Gouverneur van Guiane, en die voorheen het 
gefchenk van dit lamantin vrugtje voor des Konings Kabinet hadt gezonden , heeft thans gele- 
genheid om zyn fmaak voor dé Natnurlyke Hiftorie te voldoen , en ons niet flegs met zyne ge- 
fchenken ; maar ook met zyne waarneemingen cn kundigheden te verryken. 
(O Oexmeun berigt, dat ’er lamantins op de kullen van Afrika gevonden worden, en dat 
zy gemeener zyn op de kufl van Senegal dan in de rivier Gambia. Hijhire des Avantur. torn, 
il. pag. 115. — Le Guat verzekert veele van deze dieren in de zeen van liet eiland Rodri- 
gue gezien te hebben. De kop van den lamantin van dit eiland, zegt deze Reisbefchry ver, 
gelykt veel naar dien van het varken , bchalven dat de fnuit niet zo Ipits is : de grootfte laman- 
tins , hebben omtrent twintig voeten lengte. . . Dat dier heeft heet bloed ; zyn vel is zwartagtig, 
zeer ruw, en zeer hard, met eeiiige hairen bezaaid, maar zo yl, dat men dezelve niet dan 
met moeite bemerkt. Zyne oogen zyn klein , en voor het gehoor heeft hy twee gaten, welken 
hy naar welgevallen opent en (luit, en welken men met regt zyne oorenkan noemen. Devvyl 
hy zyne tong, die niet groot is, dikwüs inhaalt, hebben verfchoiden fcbryvers gezegd dat 
hy geenc tong heeft. Ily heeft baktanden of kiezen... maar hy heeft geene tanden voor in den 
bek; cn zyne kaakbeenen of kiewen zyn hard genoeg, om hem in flaat te (tellen van daannede 
het gras af te fcheercn, en te eeten. ... Ik heb by een wyfje nooit meer dan één jong gezien, 
cn ik ben geneigd te denken, dat zy (legts één jong tevens werpt Wy vonden fomtyds 
drie of vier honderd van deze dieren te zamen , die het gras van den bodem des waters afaten ; 
zy waren zo weinig bevreesd, dat wy hen fomtyds bevoelden om ’er de vetllen te kiezen; 
wy floegeii hun een touw om den (iaart om hen uit het water te trekken ,• wy namen degrootfteii 
niet, omdat die ons al te veel werk gegeeven zouden hebben, en ook omdat hun vleefch zo 
maü'di niet is als dat der kleine Wy hebben niet opgemerkt dat dit dier ooit te lande 
komt ; ik twyifel of het zig daar zou kunnen voortfleepen , en ik denk niet dat het eeil twee* 
flagtig dier is. Voyage de le Gu.'VT, torn, I. pag. P3» enz. 
