BESCHRYVING van de VRUGT van een LAMANTIN. 273 
jugtpyp geopend te hebben, heb ik op derzelver binnenftc wanden verfchei- 
den openingen gezien, die in de longenbuizen uitkwamen. 
De aars en de teeldeelen waren onder de laatfte wervelbeenderen van den 
rug geplaatft; daar was anderhalve duim afftand van den aars tot de ope- 
ning van de voorhuid, die buiten den buik eene fcheede maakte twee ly- 
nen lang ; het roedehoofdje kwam de lengte van vier lynen buiten de voor- 
huid; het hadt zes lynen lengte van zyn eind {B, PI. LIX, fig. 6) tot aan 
de inplanting (C) van de voorhuid (D D) , en het eindigde in eene kegelvcr- 
mige verhevenheid (£), aan welker punt zig de opening van de pisbuis 
bevondt; het roedehoofdje was rondom die verhevenheid met franjes , cn 
daar was eene niet zeer diepe holligheid voor deszelfs bafis ; de roede (£) 
was rond en elke tak van de fponsagtige lighaamen eindigde aan een dun 
plat en driehoekig kraakbeen (A), dat de vorming van een been/cheen 
^n te duiden : dat kraakbeen was door een langen band aan het eind der 
OP één na laatfte valfche ribben vaft, en door een anderen nog fterkeren en 
korteren band , aan het dwarfch uitfteekzel van één der wervelbeenderen van 
den ftaart De zaadballen (G G) hadden eene driehoekige gedaante ; de 
afvoerende vaten waren korter dan de pisleiders {II), en eindigden 
aan de zaadblaasjes {KK)-, de pisblaas (Z) was puntig, deze gedaante kwam 
door dat de blaasband door den bodem der blaas uitging. 
Ik heb niet meer dan zes wervelbeenderen in den hals befpeurd : daar 
waren ’er zeftien in den rug en aan wederzyde zeftien ribben , van welke 
flegts twee waare ribben waren , en met hun kraakbeen aan het borftbeen 
eindigden dat my heeft toegefcheenen flegts.uit een enkel been te beftaan ; 
de derde rib hadt ook een lang kraakbeen , dat naar het borftbeen gerigt 
was, zonder daar aan te raaken ; het eindigde by het zwaardwyzekraakbeen; 
de wervelbeenderen van den ftaart waren agt-en-twintig in getal , die elk 
zeer duidelyk hun dwarfch uitfteekzel hadden , behalven de laatfte wervel- 
beenderen die zeer klein waren; daar waren geene fleutelbeenderen ; het 
fchouderblad was groot, en van eene langwerpige driehoekige gedaante; 
het hadt een doornagtig uitfteekzel : de beenderen van den voorarm waren 
korter dan die van den arm; de beenderen van de nahand en de regels der- 
vingeren waren alle zeer duidelyk onderfcheiden , maar die van de voorhand 
kon men ter naauwernood befpeuren. 
M m 
XIII Deel. 
