» B ' t A D W IJ Z E R ^ ' 
AAP is een geflacht* naam , dien men op een zeer groot aantal foorten , die 
zeer veel onder elk anderen verfchillen, heeft toegepast, IX, 21. Oe eigen- 
jijk gezegde Aap behoor; in de oude waereld en wordt niet in de nieuwe 
gevonden , sa. Öc Aapen zonder ftaert zijn alle in de oude waefreld en 
worden in de nieuwe niet gevonden , en wederkeerrg worden alle die van de 
nieuwe waereld niet in de oude gevonden , ald. Men heeft onder den 
naam van Aap eene menigte verfchillende foorten van dieren opgehoopt ; be- 
paaling van de dieren, welken men den naam van Aapen geeven moet. Ik 
heet Aap een dier zonder ftaert, met een plat aangezigt, met tanden, han- 
den , vingeren en nagelen naar die van den mensch gelijkende, en dat, ge- 
lijk hij, op twee voeten regt overeind loopt, XIV , i. De Ouden kenden 
*er maar eene foort van , de Grieken noemden haar Pithecos en de Latijnen 
Simia. Die Pithecus gelijkt zeer veel naar den mensch, ioo van binnen als 
van buiten, maar hij is veel kleiner, 2. Soort van Aap, Oran^-Oafatis- (of 
wild mensch) genaamd; hij is zoo groot en zoo fterk ais de mensch. Hij 
is zoo driftig naar de vrouwen als naar zijn wijfjen; hij gelijkt bijna vol- 
koomen naar den mensch, ald. Daar zijn maar drie foorten van dieren, wel- 
ken men den naam van Aapen moet geeven , de Orang-Outang, de Pithe- 
cus en de Gibbon en deeze laatfte foort fchijnt monfterachtig groot te zijn , 
3 * 
AAP ; befchrijving van een zeer grooten Aap zonder ftaert uit Afrika , XIV, 44 
en volg, 
AAP VAN MOCO is dczclfde als de Baviaan met den honden fmoel, XIX, ijj. 
en Voorbericht X. 
AAP (vLiEOENBE). Ziet Taguan. 
AAPEN. Orde, in welke men dezelve moet rangfchikken, XIV, 4. Van zeventien 
foorten , tot welke men alle die dieren in de oude waereld kan brengen , wel- 
ken men den gemeenen naam van Aap gegeeven heeft , en van twaalf of dertien 
foorten , welken men dienzelfden naam in de nieuwe waereld gegeeven heeft , 
js geene dezelfde en wordt geene ia beiden de waerelden gevonden , 7. Al- 
gemeene en bijzondere kenmerken, die de aapen , de baviaauen en de gue- 
aons van de fapajous en fagoins foheiden ; het eerfte is de billen kaal en 
eeltacbtigheden op die deelen te hebben j het tweede is wangen» zakken ter 
hebben , dat is te zeggen zakken van onderen aan de wangen , waarin zij 
hun voedzel kunnen bewaaren ; het derde is het middeufobot van uet, neu» 
fmal te hebben , en bet vierde is de neusgaten onder aan deu neus open tA 
hebben , gelijk bij den cmnscb , «- Alle de dieren van beiden de waereld- 
deeUn, welken men 'den gemeenen naam van aapen gegeeven beeft, kunnea 
tot dertig foorten gebragt worden roet verfcheiden verfcheidenbeden , o. 
Als men den aap ontleedt , kan men de ontleeding van den mensch fehrijven , 15; 
Waarom men zig zoude willen wijs maaken dat de aap en de mensch van 
dezelfde foort zouden kunnen zijn; antwoord op die redenen door andere 
fterker redenen , 16. Schoon de aap zeer veel naar den mensch gelijkt . heeft 
hij egter een zoo fterk bewijs van dierlijkheid , dat men die van het tijdftip* 
van zijne geboorte herkent; hij groeit veel fchielijker dan het kind , en bij heeft 
de hulp van de moeder flechts iu de eerfte maanden van noden ; hij ontvangt 
flechts eene zuivere individueele opvoeding, die zoo onvrugtbaar is als die 
van de andere dieren , ao- Qe aap is de eerfte niet in de orde der dieren , om- 
dat 
I 
