VAN DE NATUURLIJKE HISTORIE. .5 
•R.ON' wateren; warmte derzelve, XVIII, *44. Ziet Warmte. 
BUBALUS is de Buffel niet, maar een ander dier, dat wij Buhale genoemd heb» 
ben, XI, 173, De Bubalus der Latijnen is hetzelfde dier dat door de fchrij- 
vers van de Academie der Weetenfchappen onder den naam van Barbarijfche 
Koe h opgegeeven, ald. Zijn aart is zagt, maar zijne gedaante is minder 
fierlijk , en zijn maakzel fterker dan tiat van de andere groote Gazellen; hij 
heeft enige gelijkenis naar de koe. Zijne grootte en befclirijving , XVI, 8i. 
Alen moet den Bubalus niet aanzien voor eene groote Gazelle, maar als eene 
bijzondere en middenfoort uitmaakende tusfclien die van den os en die van 
het hert. Befc'hrijving van eenen Bubalus, ald. De Ibort van den Bubalus 
is door geheel Afrika verfpreid, en is zeer talrijk in de binnenlanden van de 
Kaap de Goede Hoop; men vindt haar ook in Barbarije; het is de Bubalus 
van de oude Grieken en Romeinen , 10. Zijne befchrijving en afmeetiiigen , 
II. De Bubalusfen gaan in troepen en loopen zeer fiiel; zij onthouden zig 
meer in de vlakten dan op de bergen; hun vleesch is goed om te eeten, la. 
De wijfjens hebben maar twee borsten , en krijgen gemeenlijk maar een jong 
tegelijk; zij jongen in September en fomtijds ook in April , 13. 
*ucuLA CERViNA is hetzelfde dier als de Bubalus, XII, 200. 
buffel behoort in de oude waereld t’huis en is in de nieuwe niet gevonden, 
IX, 15. Hij was noch bij de Grieken, noch bij de Romeinen bekend en 
is aangebragt mt Afrika en uit Indieën naar Europa, in de zevende eeuw 
XI, 177. De Buffel in Italië is van dezelfde foort als de tamme en wilde 
Bufl'el in Indie , ald. De Buffel koppelt niet en teelt niet voort met de 
koe, en daar is zelfs afkeer tusfchen deeze twee foorten van dieren, 192. 
Zijn aart , temperament , hebbelijkheden en zijne verfchillen met den os , 
193. Nut , dat men van hem trekt in bet ploegen , het trekken van wa* 
geus, enz. ald. De Buffel is het vierde der viervoetige dieren in de orde 
van grootheid, 194. Hij teelt in de gemaatigde luchtftreeken voort; het 
wijfjen draagt omtrent een jaar en krijgt gemeenlijk maar een enkel jong, 
ald. De Buffels zijn handelbaarer in de warme dan in de gemaatigde lan- 
den , ald. Zij houden veel van zig in het water te wentelen en ’er zelfe 
in te blijven leggen , 195. Zij zwemmen zeer gemaklijk en loopen vlug- 
ger dan de os, ald. De Buffels zijn zeer gemeen in alle heete klimaaten , 
voornaatnlijk in moerasfige ftreeken en zulke die langs de rivieren liggen. 
Het water of de vogti^eid van den grond fchijnt hun nog nodiger te zijn 
dan de warmte. Zonderlinge wijze van de Buffels te melken in Zuid lijk 
Perfie,XI, 199, 200. Onderzoekvan de oorfprong van hunnen naam , XVI, 
54. De Pontijnfche moerasfen zijn in Italië de gunftigfte plaatfen voor die 
dieren. Deeze moerasfen worden alleen voor de Buffels gehouden en mogen 
niet bezaaid worden , 55. De Buffels hebben natuurlijk eene lelijke en fterke 
muskus -reuk , 56. Zij hebben het gezigt kort en verward; maar een 
voortreflijker geheugen dan de meeste andere dieren; zij koomen alleen en 
van verfcheiden mijlen verre weder naar hunne gewoone woonplaatfen , 59. 
De melk van den Buffel overtreft in witheid en fmaak die van de koe, en 
men maakt ’er uitmuntende boter en zeer goede kaasjens van , 60. Het wijf- 
jen heeft vier fpeenen ; zij brengt egter gemeenlijk maar een jong, en zelden 
twee voort; zij werpt in de lente en maar eens in het jaar. Zij werpt ge- 
meenlijk twee jaaren naar elkanderen e« rust het derdejaar. Haare vrugtbaar- 
heid begint op haar vierde jaar en eindigt op haar twaalfde. Hoe men de 
