VAN DE NATUURLIJKE HISTORIE. 41 
■ oogenblikken van denzelfde orde, 289. De meefte menfchen fterven zonder 
het te weeten, ald. Redenen, die de vrees van den dood moeten vermin- 
deren, 290. Zoo lang men gevoelt en denkt, denkt en redeneert mep niet 
dan voor zig, en als alles dood is, leeft de hoop nog, aid^ De dood is zoo 
verfchriklijk niet als men zig verbeeldt; men beoordeelt hem van verre ver- 
keerd; hij is een fpook, dat ons op een aflland yerfchrikt, en dat verdwijnt 
ïls men het van nabij beziet , aldm Het oogenblik van den dood is met ver- 
zeld van eene groote of langduurige pijn , aid. Onzeekerheid van de teke- 
nen van den dood , 29a. Het is in de orde van de natuur dat de dood 
tot het leven dient, dat de hervoortbrenging uit de vernieling fpruit, VII, 2. 
De geweldige dood van de dieren is een gebruik , dat bijna ZOO noodzaaklijK 
is als de wet van den natuurlijken dood , <*/</. 
Doooen» TAF*LEN. ‘Ziet Tafel. 
DOODE ZEE. Ziet Zee. 
DOOFHEID. Waarom oude lieden doof zijn , III, 22. Gemaklijk middel om te 
weeten of de doofheid uit- of inwendig zij , ald. Een doof - geborene is 
noodzaaklijk ftom ; hij kan geene kennis hebben van afgetrokken en alge- 
meene dingen; voorbeeld , 03. Men kan de dooven volmaakt leeren ver- 
ftaan door de oogen wat men zegt , als zij hun gezigt vestigen op de 
lippen van degeene , die tot heu fpreeken , II , 264. Dooven van geboorte 
kunnen leeren leezen , fchrijven , fpreeken en alles vetitaan ZOO wel als 
andere menfchen; voorbeeld, iii, 24. 
Douc is noch van het gedacht der aapen , noch van dat van de baviaanen , noch 
van dat van de guenons , maar heeft iets van alle drie; hij fchijnt den over- 
gang te maaken tusfchen de guenons en de fapajous. Hij is de eenigfte.gue- 
non die hair op de billen heeft ; hij fchijnt ook den overgang te maaken van 
de Orang-Outangs en de guenons in zekere opzigten, XlV, 194. De Douc 
is zeer gemaklijk van alle de aapen , baviaanen , guenons en fapajous te on- 
derfcheideii ; zijne vagt is met allerleie kleuren gefchakeerd ; belchnjying. 
Hij wordt in Cochinchina en op Madagaskar gevonden, ald. Onderfchei- 
dende kenmerken van den Douc , 195. Bijvoegzel tot de hiftorie van den 
Douc, XIX, 33. 
DRAGT. De tijd der dragt bij de merrie is van elf of twaalf maanden ; bij de 
vrouwen , de koeijen en de hinden van negen maanden ; bij de vosfen en de 
wolvinnen van vijf waanden, bij de teeven van negen wecken; bij de katten 
van ze« weeken; bij de konijnen van een en denig dagen, II, 162. De wijf- 
iens van alle de dieren die geene maandftonden hebben , jongen altijd omtrent 
na denzelfden tijd, en daar is altijd maar een zeer klem verfchil in den tijd 
der dragt, 21 1. 
PRINKEN. Verfchillende wijze van drinken van verfchillende dieren, IV, lao, 
121. 
proes. Oorfprong en zitplaats van de ziekte, welke men bij de paarden de droes 
noemt, IV, 121. 
„OMHD.R.S KN behoor.» 
nieuwe niet gevonden, IX, .j 3’^’® 
van den Kameel, maar eene verfcheidei^eid m die foort , XI, 125. 
(.Registers.:) ^ 
