114 
BLADWIJZER ^ 
f^f>rten'. Maar haare uitvoering verfchilt zoo veel mogeliik. in alle de jre. 
individus, 6. Tafereel van de hervoortbrenging en vernielinV 
Natuur. Op de hoogten, boomen zonder fchols 
V geKromd,gebrooken, van ouderdom onivallende; andere in grooter 
rnS’ liggende , om op reeds verrotte hoopen te 
rotten, verftikken , begraaven de zaaden, die gereed zijn om te ontlpruiten. 
De Natuur, die overal elders blinkt van jeugdigheid, fcliijnthier Rok oud; de 
aarde overlaaden met het gewjgt, overftelpt van den af braak van haare voort- 
groen , Rechts eene verwarde 
°roSen ftreeken ftilRaande wateren, raodderachtige 
onnnr \ ^l^eiuaar zijnde, ontoeganglijk zijn en even 
onnut zijn voor de bewooneren van de aarde en van het water. Tusfchen 
die moerasfige gronden, die de laage plaatfen en verouderde bosfcben bezet- 
ten, die op hooge gronden ftaan, (trekken zig foorten van heiden u t met 
wilde gewasfen, met harde doornachtige kruiden bedekt, die minder Sn den 
grond, dan aan elkanderen fcliijnen gehecht te zijn, en die, uitdroogende 
cn beurtelings de eene op de andere uitfpruitende , eene grove korst van ver- 
fcheiden voeten dikte vormen, XI, 6, 7. In de wilde landen, geen vvez 
geenegeraeenlchap, gcan fpoor vanverRand in die wilde plaatfen : de mensch 
verplicht de paden der wilde dieren te volgen, verfchrikt voor hun gebru ’ 
keert terug en zegt: de wilde Natuur is lelijk en ftervende; ik , ik alleen kan 
haar aangenaam en leevende maaken enz. , 7. In de Natuur is eene enkele 
ÏZil verfchijnzelen der on werktuiglijke (toffe , en deeS 
^21 wamitc veriiiengd , brengt leevende klompjens voort , waar* 
der bewerktuigde zelfRandigheden af hangen, XII, 12, 
De Natuur moet nooit dan door eenheden , nooit door verzatnelino-en ver- 
toond worden, XIV, 9. Algemeene aanmerkingen over de krachten“der Na 
tuur, atd. Algemeen plan van de Natuur in den overgang van den mensch 
tot den aap, van den aap tot het viervoetig dier, van de viervoetige dïïen 
totdecetacea of walvislchen, tot de vogelen, visfchcn, kruipendSeren is 
een getrouw beeld van de leevende natuur en het eenvoudigst en algem-enst 
oogpunt , onder welk men haar kan befchouwen. En als men over maat van 
Su£*' ’ 'S'" hSfïtoS' 
S, ÏÏ. ^ ^ ^ proefondervindlijke Natuurkim- 
KATUURKUNDE en NATUURLIJKE HISTORIE. Onze kundigheden in dezelve han- 
gen af van de ondervinding en bepaalen zig tot gevolg- trekkingen I o? 
Wijze van dezelve te beRndeeren. Men moet beginnen met vee! te zCJt 
dikwijls te herzien, I, 2. De naauwgezette aandacht, altijd nuttiAu men 
veel weet, is dikwijls Ichadelijk voor degeene, die zig begiUen te'oeflnSn 
«a. . Men moet ook bUn nzonder doel niet, , op d,t dS seeeSg nL'Ile oeÈ: 
denkbp^!]”^ geheele nitgeftrektheid , en mt zigzelven de eerRe k^ren zijner 
d^Son^ Ap" Deeze is de Rudie der Wijsgee^n , 
konften, 15^ oudere natuurkundige weetenfcliappen en de moeder van alle 
NATUUR- 
