VAN DE NATUURLIJKE HISTORIE. - ,19 
verftatid en een monfter van ftof; befdhrijving van de mismaaT^thedpn van het 
lighaam van den Olyphant, 36. Hij kan zijn kop naaiivvlijks omkeeren en 
kan zig niet omwenden dan 'door eenen omweg le neeinen. Hij kan zijne 
pooteu niet dan langzaam en met moeite buigen, 37. Als hij oud of kwij- 
nenda is, wil hij liever lïaande flaapen dan zijne pooten buigen om te gaan 
leggen , ald. De flagtanden van den Olyphant krijgen met de jaaren eene ont- 
zaglijke zwaarte en vermoeien hem den kop ontzagchelijk door denzelven 
naar beneden te trekken, zoo dat het dier fomtijds genoodzaakt is gaten in 
den muur van zijn hok te maaken om dezelve te onderfteunen en derzelver 
zwaarte wat te verligten , ald. De Olyphant beeft het nadeel dat hij het zin- 
tuig van den reuk zeer verre van dat van het gevoel heeft geplaatst en nog 
het nadeel van niets met zijnen bek van den grond te kunnen opneemen , en 
hij is verplicht al zijn voedzel met zijnen Inuit te vatten , ald. Hoe hij 
drinkt, gS. De kleine Olyphant moet niet niet den bek zuigen, maar ni9C 
den 1 'iiuit , fchoon de Ouden het tegendeel geichreven hebben , ald, De 
mammen van het vi’ijfjen zijn twee in getal, en op de borst geplaats, 39. 
De Oiyphaiiten moeten niet koppelen op de wijze van andere viervoetige 
dieren ; de betreklijke plaatfing der teeldeelen bij de iudividus der beiden 
fexen fchijnt te vorderen dat het wijfjen op den rug gaa leggen om het 
mannetjen te ontvangen, ald. De Olyphant zuigt, koppelt, eet noch drinkt, 
als de andere dieren , 40. Stem van den Olyphant , geluid dat bij door 
den neus maaakt , ald. Hij is niet met hair bedekt , zijn Vel is glad en 
daar koonien fleclus eenige hahtjens op in de bersten. De opperhuid is 
niet overal aan de huid vast , zij is ’er maar op enige plaatfeii aan vast 
gehecht. Oorzaak van de drooge inelaatschheid, waaraan de Olyphant on- 
derhevig is, 40, 41. Welk middel de Olyphant gebruikt om de Vliegen j die 
hem plaagen te verjaagen, 41. Bijzpnder maakzel van hunne pooten en voe- 
ten, 42. De Ölyphanten hebben gemeenlijk vijf lootten van nagelen aan 
de voeten, ald. De llaert van den Oljnihant is een verfierzel, dat bij de 
JNegers zeer gezogt is, 43. De grootlle Ölyphanten hebben veertien of vijf- 
tien voeten hoogte, en de kleinlte negen ot tien ; de lengte van hun lighaam 
is ten naasten bij gelijk aan hunne hoogte, ald. De Olyphant zwemt zeer 
wel en vrij fnel, en hij is zeer nuttig voor het overtrekken van rivieren, 
wanneer hij ontzagchelijke vragten en veel volk voert , zonder dat men be- 
hoeft te vreezen dat bij zal ziuken , 45. Hii zwemt tusfehen water en wind 
en men ziet dan niet dan zijnen fnuit, dien nijin de hoogte houdt, om adem 
te baaien, ald. Hij heeft maar eene maag en herkaauwt niet, hij heeft de 
darmen en vooral den kronkeldarm zeer lang en zeer wijd, ald, De wilde 
Ölyphanten zijn bijna aanhoudend bezig met eeten , reden van dat bijna aan- 
houdend kaanwen , ald. Zindelijkheid en kieschheid van den Olyphant in 
het eeten , ald. Hij houdt veel van wijn en van alle geestrijke vogten, als 
brandewijn , arak enz. , 46. Hij heeft eenen natimrlijken afkeer van het 
varken , welks geknor hij niet kan hooren zonder ontroerd te worden , ald. 
Verfcbillende trekken uit de reizigers, die een denkbeeld geeveii van den aart, 
het karakter en het verftand van den Olyphant, ald. Daar zijn olyphants 
tanden zoo groot en lang, dat zij elk meer dan honderd en twintig ponden 
weegen , 5 ^ » 5 ^' Befchrijving van een wijfjen, 56. Zij is grover en vleesch- 
achiiger dan het mannetjen , ald. 7 A\ heeft de ooren kleiner naar evenredig- 
heid dan het mannetjen, maar het lijf fchijnt dunner, de kop grooter en de 
ledenmaaten ronder dan bij het mannetjen , ald. Zij is zagter van aart, 
«W. Afbe'elding van den fnuit en de roede van den Olyphant , ald. 
