W g Z E 
©oo-LEDEN. Het vel van de oog- leden is, als dat van de voorhuid, langer 
b.j de Oosterluigen dan bij andere Volkeren , H, 241. De meeste dierea 
hebben geen hairtjens aan de onderfte oog- leden: bij den mensch en de 
viervoetige dieren heeft het bovenst ooglid beweeging, en het onderst 
zeer weinig; in de vogelen en tweeOachtige is integendeel het onderst 
ooglid beweegbaar, en de visfchen hebben onder noch boven oog- leden , 
262 ,* en vp/g. “ ' 
afneeinen zonder ’er zig regens te verzetten , zonder 
A I •? dieren de laathe graad van ongevoeligheid 
ot domheid fchijnt te zijn, V , a. De Ooi is veele ziekten onderhevig, 
werpt moeijehjk en krijgt dikwijls miskraainen, 3. Hoe men de Ooien, die 
met jong zijn of pas geworpen hebben, moet oppasfen , ald. De Ooien 
hebben gemeenlnk geene hoornen, maar zij hebben beenachtige knobbels op. 
den kop ter zelfder plaatfe daar de hoornen van de Rammen groeijeii. Daar 
zijn egter onder onze tamme Ooien, l'ommige, die twee en zelfs vier hoor- 
nen hebben, 4. Welke de beste zijn tot de voortfokking, 5. De tijd dat 
de Ooien togtig zijn is van het begin van November tot in het laatst van 
April; zij ontvangen egter ten alle tijden, als men haar, zoo wel als den 
Rammen , voedzel geeft , dat haar verhit, als zout- water en brood van 
hennipzaad. Hoe men haar aan den Ram moet overgeeven, «/J, Zij draa- 
gen vijf maanden en werpen in het begin van de zesde, ald. De Ooi brengt 
gemeenlijk maar een enkel lam ter vvaereld , en in deeze landen maar eens ia 
hetjaar, Aid. Hoe .men de melkgeevende Ooien moet behandelen, ald. 
©OREN. Reeds van de vijfde maand na de ontvanging zijn de gehoorbeentjens 
vast en hard. En op de zevende maand hebben alle die beentjens in de vru»t 
de grootheid, de gedaante en de hardheid, welke zij bij den volwasfenén 
moeten hebben, verkjeegen. Ui, 2, De fmaak voor lange ooren is allen 
den volkeren van het Oosten gemeen , 46. 
ooRZAAKEN. De eerlle oorzaaken zullen ahoos voor ons verborgen blijven en 
in de uitwerkingen zien wij eerder eene orde , tot onze eigen nati]ur*hp 
treklijk , dan overeenkom (tig het beftaan vin de dingen , die wij befchonwpn 
I , d. De eeniglte oorzaaken , welke bet ons vergund is te kennen z in nè 
algcmeene ujtvverkiiigeii der Natuur. Wij kunnen tot zoo verre opklimmen 
door het waariieemen vaii de bijzondere uitwerkingen, en de oorzaaken der 
aigem/=ene uitwerkingen zullen ons altoos onbekend blijven, ald. 
^OORZAAKEN voti vormvig der beddingen in den grond. Verklaaring van die 
oorzpaken en beantwoordUig der tegenwerpingen, 1, 35. en vo’gg, 
OOST' ZEE. Ziet Zee, 
OPOSSUM. £^iet Sarigue* 
OÏVOEOINO ; daar zijn twee opvociHngen , die wei moeten onderfcheiden wor- 
den, en Welker nitwerkingen verfchillende zijn; de opvoeding van het indi- 
dip h ‘"‘-‘"sch en de dieren gemeen is , en de opvoeding van de foort, 
eene^ • r mensch behoort. Het kind is veel traager dan het dier oia- 
hit opvoeding te ontvangen , en het is juist om die reden dat 
veJler gêJorS^a '"''f opvoeding van de foort. Het gros der dieren is 
jceijer gevoraera voor de vermogens des lighaaias op twee maanden ouderdoias, 
dao: 
! 
