VAN DE NATUURLIJKE HISTORIE. 129 
bedeelt ; men eet zelfs zijn vel als van het fpeenvarken , ald. Hij verde- 
digt zig en bijt fel , 1 82. Zijn vel maakt een vrij fraai bont , ald. Hij 
jongt dikwijls en in groot aantal, ald. Het is een dier van de nieuwe wae- 
reld, dat in de oude niet gevonden wordt , ald. Hoe men dit dier heeft opge- 
voed; zijne hebbelijkhedenin gevangenis, en zijne zindelijkheid, X, 182. en 
verv. Uefchrijving van denzelven , 184. verv. Aanmerkingen over de 
huishouding van den Paca in den matuur -ftaat, en verfcheidenheden in die 
foort te Cayenne, 186. en volg. 
ïACO en LAMA, dieren van Peru, die het eenigst vee van de oude Peruviaanen 
uitmaakten. Zij worden niet dan in de bergen van Peru , Chili en Nieuw 
Spanje gevonden, XllI, 29, 30. De Paco behoort in het nieuwe waereld- 
deel en belfond in het oude niet, 30. Het is hetzelfde dier als de Vigogne; 
het is kleiner en minder tot den dienst bekwaam dan de Lama , maar het is 
nuttiger door zijne vagt ; deeze Figonia^wol is van zeer hoogen prijs. De 
Vigogne wordt, even als de Lama, niet dan in het hoo§ gebergte van de 
Cordillieres in Amerika gevondenj bij heeft ton naasten bij denzelfden aart, 
dezelfde huishouding en hetzelfde temperament als de Lama; men vindt hem 
in de kouufte landen van die keten bergen; zijne wol is veel Ipgeren digter 
dan die van den Lama. Befchrijviog van den Vigogne, zijne natuurlijke 
hebbelijkheden 5 zijne bevreesdheid , zijne koppigheid , 35. Deeze foort zou 
eene uitinuiitende aanwinning voor Europa ^ijii en men moest beproeven haar 
in onze bergeu voortteplanten , 36. 
»ACo. Ziet Alpaca. 
TAERD. Karakter en loPvan het Paerd , IV, 7^* mond is bij het Paerd 
200 gevoelig, dat men zig liever tot den mond dan lot het oog en het oor 
vervoegt om het Paerd de tekenen van onzen wil te geeven , 90* Zijne 
verfchillende gangen ; de draf is de natuurlijkfte van het Paerd , ald. Ge- 
breken van zijne h«tn .ineen en gangen , ald. De beweegingen van het Paerd 
moeten niet alken ligt zijn , maar zij moeten ook gelijk en eenvormig zijn in 
het voor- en agter-ftol , gt. Verklaaring van de beweegingen van het Paerd 
in zijne verfchillerde gangen , den flap , den draf en de galop , 91, 92, 
Befchrijving van het Paerd, 95. Men oordeelt vrij juist over den aart en den 
tegenswoordigen toeftand van het Paerd uit de beweeging van zijne ooren , 
t6. Hoe men den ouderdom v'an het Paerd kan weeten , 97. Het Paerd 
heeft veertig tanden , vier en twintig kiezen , vier hondstanden en twaalf 
fnijtanden ; de Merries hebben geene hondstanden , of hebben die zeer 
kort ald. De eerlle tanden van het Paerd vallen uit en verwisfelen , ald. 
On welken ouderdom men het Paerd de Meme moet geeven, 98. Volmaakt- 
heid en evenredigheid van een Hengst, ald. Hij deelt door de voortteeling 
■bijna alle zijne goede en llegte natuurlijke en verkregen hoedanigheden me- 
de, 99. Het kan vijf en twintig of dertig jaaren leeven, 108. Het Paerd 
flaapt veel minder dan de mensch, als het welvaarende is; het blijft weinig 
lueer dan twee of drie uuren agter elkaiideren liggende, 120# Waarom het 
Paerd niet herkaauwt noch braakt, 225. flunne ttavernij en tamheid is 
bijna algemeen, 76. Aart van dePaerden, 77- Zij joopen 111 troepen en 
■vereenigen zig om hetvermaak van bij elkan deren te zijn,«/rf. De wilde Paer- 
den zijn ftetker en vlugger dan de tamme, Hebben zagte zeden en 
maatfchaplijke hoedanigheden tjfld.^^ Daar zijn geene wilde Paerden meer in 
Europa , en die in Amerika zijn zijn EuropHche , welke Wild zijn gcwor- 
iC Registers . ) R » 
