VAN DE NATUURLIJKE HISTORIE. 135 
De voeten, tlie naaragteren nitfleeken, als de ftatrtvaneen vtsch, die ho- 
rizontaal zoude zijn , kunnen hut lijf van het dier , als het op het huid is. niet 
onderftutten, en het is genoodzaakt als een kruipend dier voorttekruipen, 
en zelfs op eene moeijelijker wijze, door zig niet zijne hantien en ziju belt 
vast te houden aan hetgeen hij vatten kan, aaa, 223. De Ph 'kas leeven in 
geraeenfchap , of ten ininliten in groot aantal op dezelfde plaatfen ; hunne 
natuurlijke luchtftreeken zijn de kusten van de Noorder zecèn, zij kunnen 
egter ook in de geinaatigde en wanne landen leeven. Hunne loorten yer- 
fchiilen volgens de verfchillende klimaaten, en daar zijn zelts vetfcheiden 
vericheidenheden in dezelfde luchtflreck , 023. Verfdiil tusfchen de kleine 
Phokas van de Zuidüjke zeeën en de Phokas van onzen Oceaan, 223. Ver- 
gelijking van de verfchillende foorten. De Phoka der Ouden , 224 ” 
De f^vooXQ Phoka.9 in PhtioJoph’ic£tl Tf^itiSü^tiQïts bcfchreven ^ iszeer verichii* 
lende van de andere; zijne belchrijving, 226. Het fchijnt dat aristotezes 
zig bedrogen beeft daar hij verzeekert dat de Phoka geen gal heeft, want 
hij heeft een gal- blaasjen , geëvenredigd naar de grootte van zijn lever , aag. 
De wijfjens werpen in den winter en werpen haare jongen op eene klip or 
zand - bank , zij gaan zitten om hen te zoogen , en veertien dagen daarna begin- 
nen zij hen medeteneemen , om hen te leeren zwemmen j elke diagt is 
van twee of drie. De tijd der dtagt moet verfcheiden maanden zijn , wijl ae 
tijd van groeijing verfcheiden jaaren is; hun leven moet lang zijn , md> De 
ftem van den Phoka vetlchilt naar den ouderdom. Deeze dieren verlchnkkeii 
niet voor den donder, het onweér en de regen fchijnen hen te vertnaakeii ; 
zij hebben natuurlijk eene (legie reuk; zij zijn overlaalen met vet. Zij Haa- 
pen veel en hebben een en vasten llaap. Hoe men hen vangt en dood flaat. 
Zij zijn zeer taai van leven en zeer moeijelijk te dooden ; zij zijn moedig m 
verdedigen zig tot den laatften oogenblik, 228, 229. Hun vl«sch is met 
flegt om te eeten, hun vel maakt een grof bont, en hun vet geeft traan, die 
men boven de walvisch- traan fchat, 229. De groote Phokas uit de zee van 
Kanada , van welke de reiziger denis -onder den naam van Zee- wolven 
fpreekt, zouden wel van dezelfde foort kunnen zijn als de zee -leeuwen van 
de landen aan de ftraat van Magellaan ; reden van die gedagten , 230. Zeer 
wezenlijk verfchil tusfchen de kleine Phokas of zee- kalveren en de groote 
Phokas; de eerCle hebben maar eene maag, en herkaauwen niet; de tweede 
herkaauwcH en hebben verfcheiden maagen, 231. 
phokas; het geheel geflacht der Phokas kan in twee benden verdeeld worden, te 
weeten de Phokas zander uitwendige ooren en de Ph 'kas. die uitwendige 
ooren hebben, XVI, 147. Wij kennen flechts twee onderfcheiden foorten 
van Phokas met ooren; de eerfte is die van den zee- leeuw, aanmerklijk c m 
ziine geele mnanen, de tweede die van den zee- beer , die uit twee verfchei- 
denheden beftaat, van welke de eene veel grooter is dan de andere, 
Wat de Phokas zonder ooren belangt, wij kennen er negen of tien verlchei- 
denheden van , 148. Geen dier van het geflacht der Phokas is herkaauwende ; 
hunne maag is flechts verdeeld in verfcheiden zakken , door verlchillende 
vernaauwingen , dat den Heer paRsons bedrogen h«it, ^7. fjCclaante 
van het lijf en de ledenmaaten en hebbelijkheden, die Phokas gemeen 
zijn, 163. Gebruik dat de Groenlanders van hun vel, hun vet en huniie 
zenuwen' maaken, ald. De Phokas koppelen anders dan de land- dieren ; de 
wijfiens gaan op den rug leggen om het mannetjen te ontvangen ; zij brerigen 
gemeenlijk maar een jong voort iu de groote foorten , en twee in de kleine , 
164. PHOKA 
