VAN DE NATUURLIJKE HlSTOUrE. 14? 
'Vonden, maar minder talrijk dan de olyphant , ni , na» Uij kiijgt maar 
een jong, 112. Aangroeijing van den hoorn naar maate liet dier m ouuer- 
dom toeneemt, ald. Geneeskundige krachten van verfchiliende deeien van 
zijn lighaam, 113. Zijn voedzel in den ftaat_ van vrijheid , De geveg- 
ten van den Rhinoceros met den olyphant zijn verdicht, die dieren hthoen 
nooit te zaamen gevogten dan in de Itrijdperken te Rome , als men hen daar- 
toe dwong, ald. Hoe men op hen jaagt en hen doodt, ^14* De Rbinoceros 
heeft den reuk goed en het gehoor uitmuntend, maar een flegt gezigt, 
Hij herkaauwt niet, fchoon hij in den ftaat der Natuur niet dan van krui- 
den leeft, 115. Befchrijving van eenen jongen Rbinoceros , 115. Van de 
teeldeelen, 116 *, hoe veel hij eet , ald. Als men hem jong opvoedt , kan bij 
tam gemaakt worden , ald. Hij zou in den Haat van huislijkheid gemaklijker 
voorttccJ^n d«in ^0 olyphflnt ^ uld» Jn Abyslinic is het ££D t3in di^r 
lasten' draagt, ald. In Afrika en Aüa is eene foort van Rbinoceros met eenen 
dubbelen hoorn ; getuigenis daarvan. Afbeelding en befchrijving van die 
dubbele hoornen. Hat dier is maar eene yerfcheiden foort , ten naastenbij 
gelijk de dubbele bult van den kameel niet belet dat hij van de^lfde foort 
zij als de dromedaris , naardien zij te zaamen voortteelen , ii 6 . Ondeilcheid 
■tusfehen de Aliatifche en Afrikaanfche Rhinocerosfen , Xvl, 1, 2. Oe- 
raamte van een’ Rbinoceros in Siberie uit de aarde opgegraaveu, AVll, 9. 
HHiNOCEROS Cafbicaansche^ heeft geene rimpels in het vel, gelijk de Afiati- 
fche, en zijne huid is niet beftaud tegen eenen grooten fnaphaan-kogel, 
XVI, 1. Hij heeft altijd twee hoornen, a. Zijne befchrijving, 3. Men 
vindt geene Rhinocerosfen dan op honderd vijftig mijlen afflands van dc 
Kaap de Goede Hoop , en voorheen waren zij ’er digt^ bij ; men ziet zelden 
meer dan twee of drie bij elkafir, fomtijds egter zijn zij in grooier aantal bij» 
een, 5. Hunne beweegingen, hun trekken. Zij maaken gaerne groeven ta 
den grond met hunne hoornen. De wijfjens brengen maar een jong te gelijk 
voort; zij hebben ook twee hoornen op den neus als het mannetjen , maar 
dezelve zijn kleiner. Geknor en gefchreeuw van den Rbinoceros , alé» 
Zijne afmeetingen, 6, 7. 
«.iet-bok; dit dier fchijnt eene derde verfcheidcnheid in de foort van den Na- 
gor te zijn; deszelfs befchrijving door allawand, XVI, 103. Hij be- 
hoort eerder tot het geflacht der gazellen dan tot enig ander. Hij gaat ira 
kleine troepen. Zijne andere natuurlijke hebbelijkheden, 25. De wijfjens 
hebben geene hoornen en zijn kleiner dan de mannetjens Ouderfcheid vaa 
den Rietbok en den Nanguer, 26, Afmeetingen van het mannetjen van dea 
Rietbok, 27, 
RIVIEREN. De loop der groote rivieren is bijna loodregt op de zee-kusten, 
in wélke zii haaren mond hebben. Zi] loopen in het grootst gedeelte vaa 
hunnen loop, ten naastenbij als de keten -bergen , uit welke zij haare oor- 
fprong en rigting bekoomen, I, 38. De grootfte rivieren loopen als de 
erootfte bergen in Europa, Afia en Afrika; de rivieren en andere biunen* 
landfche wateren zijn veel uitgeftrekter van het Oosten naar net Westen dan 
van het Noorden naar het Zuiden , 167. Rigting der rivieren; vvijze waarop 
men dezelve begrijpen moet , j68. De rivieren van Amenka loopen bijna 
loodregt op de grooote berg-keten, welke dat land van het Noorden naar 
het Zuiden overkruist ; reden van dat verfchil in den loop der rivieren tus- 
fchen de oude en nieuwe waereld, ald. Binnen ’s lands op eenen grooten ^ 
