VAN DE NATUURLIJKË HISfORIE. - ^51 
verbeterende bijzonderheden over de Natuurlijke Historie van deeze dieren, 
39. en verv. Zij zijn van natuur niet boos, en bijten niet dan wanneer men 
hen tergt, 40. Deeze dieren waren over vijftig jaaren veel talnjke'r op het 
eiland Bourbon dan tjians, 42. Reden van dat verfchil, ald, Zifzijii ritfig 
in de maand Mey , dat in die luchtftreek in het midden van tien heffst is , 
«ld. De wijfjens> draagen vier en een halve of vijf maanden, aid. , Het aijn 
geene vleesch-vreetende dieren, maar vrugten-eetende, 43. Hóe zij'huiine 
vlugt neemen en door de lucht vliegen , maar als zij op den grond liggen , 
kunnen zij niet opvliegen , ald. en verv. Zij zijn zeer zindelijk op bun 
lighaam, 44. w/g'. ■ 'V'a 
RüND-vEE geeft de aarde zoo veel' terug als het ’er uit trekt en het verbetert 
zelfs den grond, op welken het leeft, het mist zijne weide en maakt die vet, 
daar het paerd en de meeste dieren de beste weiden in weinige jaaren doen 
vermageren, IV, 219. Wijze waarop het best trekt , ald. Het is door zijne 
gedaante gefchikter om te ploegen dan het paerd , 219 , 220. Wijze waarop 
die dieren gefneden worden met aanmerkingen daar over, 221. De os öaapt 
kort en los en wordt op het minlte gerugt wakker, 224- Gaat gemeenlijk 
over de flinker zijde leggen, en nier is aan de flinker zijJe altijd dikker en 
meer met vet belanden dan de regter, ald. Hoedanigheden van eenen goeden 
ploeg- os, ald. Hoe men hem' tot het juk moet gewennen, ald. Hoe lang 
hij in zijn leven tot den arbeid moet dienen, 225. Iloe men den ouderdom 
van een’ os kan weeten, ald. De os eet fcliiejijk en neemt in vrii korten tiid 
al het voedzel, dat hij nodig heeft, ald. Hij herkaauwt langer dan hij eet- 
vergelijking van de verteering van het gras in de maag van het paerd en den 
os, ald. en 226. Hoe men de ploeg- osfen moet oppasfen , 227. Zi| 
moeten ten langflen op hun tiende jaar vet geweid worden, 229. Hoe men 
hen moet vet weiden, ald. Waarom de os de weiden, waarop hij leeft, 
niet fchaadt, 230. De os behoort in de oude waereld en is. in de nieuwe 
niet gevonden, ald, In het jaar 1550 ploegde men voor het eerst met osfen 
in Peru in de valei van Cufco, IX, 6. De bogchel , welken de Indfeanfche 
osfen op de fchouderen draagen , is geen wezenlijk kenmerk hij verdwijnt 
na enige geflachten, als men die gebogchelde osfen met die gemeene osfen 
vermengt, 6, 7. Proeven, die beflisfend bewijzen dat de Bifoiis, of gebog- 
cbelde osfen , van dezelfde foort zijn met de onze, XI, igi. De grootheid 
van deeze dieren hangt minder af van de luchtllreek dan van de goedheid en 
den overvloed der weiden, 183. Waarom zij in Frankrijk klein zijn, ald. 
Redenen van. den eerbied van de Indiaanen voor dat dier, 186. Waarom 
men dat groot vee in de warme landen minder vermenigvuldigt dan in de ge- 
maatigde, 187. Redenen waarom die dieren verlfandiger en bekwaamertot 
allerleien dienst zijn bij de Hoitentotten dan bij de Europifche volkeren , 188. 
De fboTt is door alle luchtftieeken van de aarde verfpreidt , uitgezonderd in 
die van Zuid- Amerika, daar zij onbekend was, ipt. Het Rund vee van 
‘ïsland is zonder hoornen , fchoon het van hetzelfde ras is als het ons , XI , 183. 
In Ierland zijn runderen , die dikwijls geene hoornen hebben op plaatfen , daar 
het voeder zeer zeldzaam is, 197, Verfcheidendeezer dieren zijn inde Noordfche 
landen wild geworden , ald. Die, welke men uit Europa naar Zuid- Amerika 
heeft overgebragt, zijn ’er ontzagchelijk vermenigvuldigd , ipg. Daar zijn 
geene huisdieren, op* welke het voedzel meer invloed fchijnt te hebben dan op 
het rundvee, XV, 6 . Osfen, welke de Ouden Stier .• Ëlephanten noemden, 
om hunne ontzagchelijke grootte , ald. Het zou zeer nuttig zijn de osfen 
