* 5 » 
B 
D W IJ Z E R 
* voeden , het in ’t wild weiden aftefchaffen en het alpwten 
toetelaaten . 7. Invloed van het voedzel en van de verfchillende lachtftree- 
ken op de osfen, ald. Het Rundvee van Sicilië verfchilt van het hransch in 
t iredaante van hoornen, die zeer aanmerklijk zijn om hunne lengte, en om 
hunne revelmaatiae gedaante; die hoornen zijn drie voeten lang en lomtijds 
drie en eenenhalven en zijn maar ligt gekromd. Zij zijn altijd van dezelfde 
gedaante bij alle de osfen, XVI, 52, 
russen; hunne ter nederzetting op de Oost -kust van Lapland. Ziet Lapland, 
RIJP. Oorfprong en uitwerking van de Rijp ; zij verzek het drijf • ijs enEijbeerscht 
aanhoudend op de bevroozen zeeën, XVII, 3 ° 7 * 
i.ii 
s. 
■’ > r II 
Sabeltuer , deszelfs befdirijving ; zijne verfcheidenheden , zijde verandering 
van kleur naar de faizoenen; zijne vlugheid; zijne onrustigheid vooral in deu 
nacht, Xlil, 207. De Sabeldieren bevvoonen de boorden der rivieren ; zij 
iecven van vleesch , visch en zaaden. Zij worden voornaamlijk in Siberie 
gevonden; hun bont is zeer kostbaar, het zwartst is het meest geacht; hoe 
de iast op de Sabeldieren gefchiedt; 208. Hunne natuurlijke hebbelnkhe- 
' den. Huil voedzel; tijd van hunne koppeling. Zij krijgen vier of vijf jon- 
gen. Hoe men hen vangt, 'XV, 125, ic6. 
«ACA of KAT van Madagaskar met eenea gedraaiden ftaert, XV, 102, 163. 
SAOOINS. Ziet Sapajous en Sagoms. 
6AÏ kleine foort van Sapajou , dien men ook huikr noefllt, vao welke twee ver- 
•’fcheidenheden zijn. Hunne befchrij'ving, aart, voedzel, XIV, 231. Oa- 
derfcheiclende kenmerken van die foort, 23a. 
5AÏGA, een dier dat eene middenfoort uitmaakt tusfcben de geiten en gazellen, 
XII, 145. Befchrij ring van zijne hoornen en zijne overeenkomllen met 
gazellen, ald. Men bedient zig van dettof van zijne hoornen als vamlchild- 
pad; zij is fraai en zeer doorfchijnende , ^46. Het gelijkt in buishoud^^^^^ 
meer naar de gazelle dan naar de gemfen en fteenbokken , ala. ue. zeirs 
bercbrMviU do^^^ GMEL.N. De Saïga moet niet verward worden met den 
Saïea der Tartaaren Irkutzk ^ dat hel muskus- dier is, X\a, 88 De Saiga 
wordt, volgens fokster, gevonden van Moldavië en Beslarabie tot aan 
de rivier Irtisch in Siberie. Zijn voedzel in den ftaat van vrijheid , ztjn aart, 
idd. Hij heeft de boven -lip langer dan de onder-lip; zij fchijnt neder te 
iinnffPTi en het is waarfchijnlijk aan dat roaakzel van zijne lip dat men de 
wijze, waarop dit dier weidt, moet toefcbrijven , want hij graast agter uit 
gaande. Volgens fokster gaan de Saïgas meest in kudden, die meu 
• verzeekert fomtljds van tien duizend ftuks te zijn. Dat zeekerer is, is dat de 
marinetjens zig vereenigen van hunne jongen en himne wijrjens tegenS de 
aanvallen van de wolven en vosfen te verdedigen. Hunne item gelijkt naar 
het blaaten van fcbaapen. De wijijens werpen in de knie en krijgen maar 
eeu 
% 
