\2AN DE NATUURLIJKE HISTORIE. 
■uitputten ; zoo lang ’er individus zullen bellaan , zal de foort ook altijd 
^ niww zijn ; zij is thans zoö nieuw als over drie duizend jaaren alle zullen 
' zij uit haar zelve blijven beftaan, zoo lang zij niet zullen vernietigd zijn door 
den wil van den Schepper, ald> Waarin de wezenlijkheid van de foorten in de 
dieren beftaat, IV, i88. Algemeene aanmerking’ over de nabuurige foorten , 
als die van de fchaapen en geiten , V, 31. De foorten , waarop de mensch 
veel gewerkt heeft, zoo onder de gewasien als dieren, zijn meest veranderd 
van alle, 114. Overftrooming van het menschlijk geflacht toen de mensch 
nog half wild was , VI, 105. In alle de foorten , van den mensch te begin- 
nen, is een grooter aantal mannelijke dan vrouwlijke, VII, 26.; De Na- 
tuur heeft gezorgd voor het inftandhouden van de kleine en zwakke foor- 
ten , niet alleen door die onzagchelijk te vermenigvuldigen , maar ook 
door haar een aantal nabuurige foorten tot bljvoegzel te geeven, 171. Het 
menschlijk geflacht, wel verre van zedert wjftien of twintig eeuwen vermin- 
derd te zijn , is daarenregens ontzachelijk toegenoomen , IX , 4a. Edele 
foorten in de natuur zijn die , welke geene , of zeer weinige nabuurige 
foorten hebben, 45. Het is de ftandhouding der verfchillea , die gemeen- 
lijk de foorten van de verfcheidenheden onderfcheldt, 179. Een individu is 
niets , in het heelal , honderd individus , duizend individus zijn nog een 
louter niets. De foorten zijn de eenigfte wezens in de natuur , aanhoudende 
wezens , zoo oud , zoo duurzaam als zij , die men kan befchouwen als eetk 
geheel, otiafhanglijk van bet aantal, van den tijdj een geheel, dat voorééji 
geteld is in de werken der fchepping, en dat bijgevolg maar eene eenheid ia 
de Natuur maakt , XII, i. De foorten hebben alle een gelijk recht op ds 
gunfieo der natuur; zij zijn haar alle even waard , naardien zij elk van dezelve 
de middelen heeft gefchonken om te beltaan en om zoo lang te beftaan als zij 
zelve, 2. Het afdrukzel van iedere foort is een oorfpronglijk voorbeeld, 
welks voornaame trekken in onuitwischbaare en altijd blijvende karakters ge- 
graveerd zijn; maar alle de bijkoomende fijne trekken verfchillen; niet eea 
individu gelijKt volmaakt naar een ander; niet eene foort beftaat zonder zeer 
veele verfcheidenheden ; in de menschliike foort , daar het godlijk ze- 
gel fterkst op gezet is , verfchilt het afdrukzel van wit tot zwart , vaa 
klein tot groot. De Laplander, dePaiagonier, de Hottentot, deEuropeeer, 
de Amerikaan, de Neger, fchoon alle uit denzelfden'ftam vader gefproten, 
zijn wel verre af van malkanderen als broeders te gelijken ^ 6. Vöorbeeldea 
van voortteelingen van tweeërlei foorten van dieren te zaamen, XII, iis* 
Vergelijking van de verwantfchap der foorten met de verwantfchap der ras- 
fen en de verwantfchap der gezinnen , XV, 72. De verwantfchap der 
foorten Ts eene van die diepe geheimnisfen van de Natuur , welke de 
mensch niet zal kunnen ontdekken dan door herhaalde , lange en moei- 
jelijke proefneemingen , 73. De grootte en dikte van het lijf fchijnt in de 
gemengde foorten meer van de moeder aftehangen dan van den vader, 
XV, 55. Ja zelfs hangt de gedaante van het lighaam meer van de moeder 
dan van den vader af, a/d. Terwijl de gedaante v«n den kop, de ooren, 
de pooten, den ftaert en alle de uiteinden van het lighaara meer den vader 
dan de moeder toebehoort, 56. In de vermengde foorten is het voortbreng- 
zel altijd minder talrijk dan in de zuivere foorten, 64. en volg, De fporteu 
van dieren , die verloren zijn en niet meer op de aarde of in de zee beftaan , 
zijn die , welker natuur eene grootere warmte vereischte dan de tegenswoor- 
dige warmte van de verzengde luchtftreefc, XVII, 15, 16. Het oud beftaan 
van de verloren foorten van zee -dieren moet t huis gebrast worden tot bet 
iRegisters.} X - 
