VAN DE NATUURLIJKE HISTORIE. 173, 
(ïreek is niet gefchikt voor dat dier. Het is het grootst viervoetig ^dier van 
Zuid- Amerika , aU> Hij gaat zig dikwijls baaden ; hij eet geen viscn , 
maar gras en bladeren. Het wijfjen krijgt maar een Jong. Natuurlijke heb- 
belijkheden vaii den Tapir. De mannetjens gaan altijd alleen, uitgezonderd 
als de wijfjens tochtig zijn , ald. en volg. Zij zijn vrij menigvuldig in de bos- 
fchen , die verre van de wooningen liggen. Hij is van eenen ftillen en vreed- 
zaamen aart, en wordt niet gevaarh'jk dan als hij gekwetst is. Hij maakt breede 
betreeden paden in de bosfchen , en men moet zijneontmoeting vermijden , want 
bij loopt onbefuisd voort, 32. Hoe men hem jaagt. Zijne huid is zeer vasten 
zeer dik, en zelden doodt men hem met eene enkele fnaphaan • Ichoot , ald.' 
Hij geeft geen ander geluid dan een fchel gefluit. Men houdt enige in Cayenne 
als huis -dieren, ald. en volg. Zijn vleesch is nier fmaaklijk. Zijne be- 
fchrijving door bajon, 33 en volg. Hij herkaauwt niet, en heeft geene 
drie maagen r gelijk in de befchrijving van bajon gezegd wordt; bewijzen 
daarvan , 34. Het mannetjen is grooter dan het w^fjan. JJefchrijving van 
dit dier, 35. De wijfjens worden in November en December tochtig. Elk 
mannetjen volgt een wijfjen en dit is de langfte tijd wanneer men paaren 
te zaamen vindt. Zij dtaagen tien of elf maanden. Uit dier is niet twee. 
llachtig, maar rust altijd aan land, en zelfs op de hoogde en minst vogtige 
plaatfen; hij verkeert op de moeraslige plaatfen, om zijn onderhoud te zoe- 
ken , en omdat hij ’er meer gras en bladeren vindt dan op de hooge gronden , 
36. Hij verkeert ook in hét water om zig te baaden en te wasfchen. Hij 
zwemt en duikt zeer wel en hij’lleekt dikwijls zijn’ fnuit uit het water om 
adem te haaien. Hij zoekt zijn voedzel meer in den nacht dan bij dag. Hij 
loopt ook- over dag, als het vógtig weder is’. Zijne andere natuurlijke heb- 
belijkheden, ald. en volg, In den flaat van huis -dier fchijut hij vatbaar 
voor verknogtheid. Men heeft zelfs voorbeelden dar men hein ih vrijheid 
kan laaten gaan, en dat hij alle avonden van zelf in zijn’ ftal koomt, 36. 
Hoe men hem jaagt. Hetvleesch van de jonge is niet liegt om te eeten, 37 * : 
Waarneemingen over de inwendige deelen, en afnieetingen van enige, ald, 
en verv, De fooft van den Tapir, heeft zig niet voorbij de land -engte van 
Panama uitgebreid, 39. 
TAB SIER is de naam, dien wij aan een kléin diertjèn gegeeven hebben , dat, als de 
Gerboifes, den voorvoet (^tarfe') zeer lang heeft. Dat dier is niet groo- 
ter dan een rot^ het heeft de voorpooten zeer kort en de agterpooten zeer 
lang, den ftaert van eene bovenmaaiige lengte, zeer groote oogen, enz. 
Vervolg van de befchrijving van den Tarfier en zijne vergelijking met de 
Gerboifes. Hij fchijnt uit hetzelfde land te zijn als de Marmofa , Sarigue 
enz. hebbende, gelijk zij, vingeren als van menfchen aan alle de voeten, 
en men moet het onder het getal der vierhandige dieren ftellen, XIIl, 70. 
Hij vpordt alleen in de oude waeréld ge vonaen, XVI,- pja* •. 
tartaaren. Bijzonder verfchil in bet Taitaarfcbe ras , III , 4^* Bijzondere 
waarnef mingen over de Tartaaren , 42 Zèdert de Rusfen zig in de geheeie 
. uitgeflrektheid van Siberië en in de aangrenzende landen hebben nedergezet, 
zijn ’er zeer veele veimenaingen tusfeben de Rusfen en Tartaaren gekoomen, 
-en die vermen sin gen hebben de gedaante en zeden ilicr volkeren onzagchelijk 
• veranderd, XVlIl, z6'i. liet eerst mode) van her Tartaarscll ras febijnt bij 
de Kalm ukken te zijn, die de lelijkfte van alle menfchen zijn, 262;'- ' 
Y3' 
tato 
