VAN DE NATUURLIJKE HISTORIE. 179 
'waarin men wil dat men niet doet , en doet dat men niet wil , een ftaat , 
v/aarin zig werklooze menfchen, en zelfs menfchen, die onder geene nood- 
zaaklijklieid liggen van te moeien arbeiden , bevinden; befchrijving van dien 
ftaat, IV, 34. 
vdiRKEN ; het Varken , Siamsch Varken en het wild Zwim zijn alle drie vp de- 
zelfde foort, V- Het heeft vier vingeren van binnen, Ichoon zig van 
buiten maar twee vextoonen, aUU Vergelijking van het yarken met de een- 
hoevige dieren, dieren met geipleten hoeven, en met vingeren Het 
Varken krijgt meer jongen te gelijk dan alle andere dieren van die grootte , 
< 6 . Het heeft onnutte dealen, vingeren, die het nergens toe dienen, 57. 
Het vet van bet Varken verfchilt van dat van bijna alle andere viervoetige 
dieren, niet alleen door deszelfs vastheid en hoedanigheid , maar ook door 
deszetfs plaatfing in het lighaam van het dier , 6^ Zonderlingheid m de 
gedaante van de tanden van het Varken , aid. Het heeft vier en veertig 
tanden, 61. Aart en hoedanigheden van het Varken, a/d. lompheid en 
ongevoeligheid van het Varken, waar zij van afhangen, Onvolmaakt- 
heid van het dier in fmaak en gevoel, ald. 
door het melaatsch wordt; waarvan deeze koonit, all. Hoe men zijn vleea 
goed van fmaak kan inaaken, 62. Verfchillende wijzen van hen te mesten, 
WJ. De Varkens worden gemeenlijk op den ouderdom vaii zes maanden ge- 
iheden, in de lente of in den herfst, ald. Hoedanig dit verrigt wordt , 
De groeijing van het Varken fcfaijnt geftadig llerker te worden , en hoe ou- 
der een wild zwijn is, hoe grooter het is; maar de tamme varkens Iaat mea 
zeiden meer dan twee of drie Jaaren leevcn , ald. De Varkens zouden reeds 
kunnen koppelen als zi| negen maanden of een jaar oud zijn, maar het is 
heter daar mede te wagten tot zij agttien maanden of twee jaaren oud zijn. 
De witte Varkens zijn nooit zoo fterk als de zwarte, 62, 63. De Zoggen 
en Beeren vreeten fomtijds enige van hunne jongen op , 63. Hoe men Speen- 
varkens opvoedt , Ó3 , <54. Waarom de Varkens met hunnen fnuit in den 
grond wroeten, 64. Hoe zij elkanderen helpen en verdedigen, ald. Hoe 
men hen weidt en in de verfchillende tijden van het jaar behandelt, ƒ 
Verfchillend gefchreeuw van het Varken , aU. De mnge tamme biggetj en s 
kennen naauwlijks hunne moeder , en zuigen de eerfte zog , die het dulden 
wil, 65. Nut en voordeel, dat men van de Varkens trekt, 66 . De tamme . 
Varkens zijn in de warme landen alle zwart, gelijk de wilde Zwijnen, a/d. 
De Varkens «it China, dat ook de Siamfche en Indifche zijn, verfchillen 
van de onze alleen in enige weinige kenmerken en niet in tooU , a/d. Het 
Varken behoort in de oude waereld t’huis en was niet in de nieuwe bij derzelver 
nnrdr^kkinff IX , Q. De Varkens, die in Zuid-Amerika overgebragt zijn , zijn 
»er verffiènd vermenigvuldigd, en zijn ’er beter om te eeten dan die m 
Europa Dit dier maakt eene uitzondering in de algemcene regel van 
de vZtbSrheid der dieren , die in eene omgekeerde reden is van de grootte , 
XV, 71, De Varkens kunnen met de jaaren veel grooter en dikker worden 
dan zij gemeenlijk zijn. Voorbeeld, 84. 
VARKEN (guineesch). Aantekening over dat dier, eene verfchei- 
denheid van de gemeene foort van Varkens fchijnt, XV, 45. 
VARKENS vaf} Siam. Bijvoegzel tot zijne hiftorie, XIX, 151. 
Z £ 
varkens- 
