VAN DE natuurlijke HISTORIE. ^ iSj 
VIERKANT van den cirkel; deszelfs onmogelijkheid is betoogd door de enkele 
omichrijvingen van de regte lijn en de kromme lijn, XVUI, 47, (•). 
viERVOETiCE DIEREN gijn niet in Raat voortteteelen dan wanneer hun lighaaW 
bijna zijnen geheelen wasdom heeft, II, 35^ Zij gaan gemeenlijk, door 
te gelijk eenen vóórpoot en eenen agterpoot van de tegenovergeftelde zijden 
opteligten, IV, 91. Bij alle de viervoetige dieren, zonder uitzondering, en 
zelfs bij den mensch, bedaat de hals uit zeven wervelbeenderen , niet meer 
noch minder. De vleeschvreetende dieren hebben over het algemeen den 
hals veel korter dan die, welke van gewasfen leeven, IX, 50, Daar zijn op 
de geheele bewoohbaare en bekende waereld weinig meer dan tweehonderd 
foorten van viervoetige dieren , 37. De viervoetige dieren zijn , na den 
mensch, de wezens, welker natuur vaster en welker gedaante meest ftand- 
houdende zijn , 39- Viervoetige dieren , welker teeldeelen alle Jaaren ver- 
dwijnen en wederkoomen, ten naasten bij als de hommen dervisfchen, X, 4. 
Hunne algemeene eigenfchappen , namelijk vier pooteo te hebben en ruig te 
zijn, hebben zij gemeen de eerRe met de dieren van eene andere klasfe, als 
de hagedisfen en kikvorsfchen , en de tweede ontbreekt fommigen dieren , 
als den tatou en denpangolin, dieegter waare viervoetige dieren zijn, 140, 
141. De viervoetige dieren zijn naauwer met elkanderen verbonden dan met 
de andere dieren, en egter zijn ’er veele, die naar andere klasfen van de 
Natuur fchijnen overtefpringen; deaapen naderenden mensch; de vledermui- 
zen zijn de aapen van de vogelen, welken zij door hun vliegen navolgen; de 
fchildvarkens fchijnen ons door de pennen , waarmede zij bedekt zijn , aaote- 
duiden dat andere dieren dan vogelen pennen kunnen hebben ; de fchildvar- 
kens naderen met hunne fchilden de fchaaldierenj de bevers gelijken door de 
fchubben van hunnen flaert naar de visfchen; de mieren -eetets doen ons 
door hunne foort van fnavel of fnuit, zonder tanden en hunne lange tong, 
ook aan de vogelen denken; de zee • kalveren » zee-beeren, walvisfen, la- 
mantins en diergelijke raaaken den overgang van de viervoetige dieren tot de 
• walvisfchen, XllI, 219. Befchrijving der viervoetige dieren onder' een an- 
der oogpunt ; het is zonder genoegzaame reden dat men aan allen den naam 
van viervoetige dieren gegeeven heeft, XIV, 9. Op omtrent tweehonderd 
foorten van dieren, welke men dien naam in het algemeen gegeeven heeft, 
zijn ten minften veertig foorten, die vierhandige dieren zijn, twaalf of vijftien 
foorten, die tweevoetige zijn, en even zoo veele, welke de voorfte of ag- 
terfte voeten onnut zijn, zoo dat het getal der viervoetige daar door meer 
dan een derde verminderd is, lo. De vierhandige dieren vervullen de groote 
tusfchen- wijdte , die tusichen den mensch en de viervoetige dieren gevonden 
wordt ; de tweehandige , gelijk de lamantin , zijn het midden van den nog 
grooteren afftand tusfchen den mensch en de cetacéa ; de tweevoetige met 
vleugelen zijn de overgang van de viervoetige tot de vogelen', en die met 
gefpleten voeten die zig van hunne voorlte voelen als van handen bedienen, 
vervullen alle de trappen , die ’er tusfchen de vierhandige en viervoetige die- 
ren zijn, II. De waare viervoetige dieren zijn de eenhoevige , en de dieren 
met gefpleten hoeven ; zoo dra men tot de klaslê roet gefpleten vingeren af- 
daalt, vindt men vierhandige of twijfelachtige viervoetige, die zig van hunne 
VDor- 
pankoücke, BoekhAndeiaar te Psrijs,. heeft betoogd dat het vierkant van den"cirbel 
eene onmogelijkheid is, in eene verhandeling geplaatst in het ^ournsl des Scavans van de 
maand December 1765 ; dit is dus geen vraagftuk meer. 
(^Registers.') Aa 
/ 
I 
