VAM DE NATUURLIJKE HISTORIE. 
▼ös; aart en huishouding van den Vos, VII, 49. Zifne listen ooi de boende*- 
ren te kaapen , ald* Hoe hij de vogelen , die hij geroofd heeft , op ver* 
fchillende plaatfen weet te verbergen, 50. Hoe hij jaagt, old, Hoe hij 
gejaagd wordt, ald, De Vos is een vleescheetend dier en gulzig, hij eet 
yan alles, 51. Hij is zeer graag op honig en tast de korven- en wespen- 
nesten aan , eld. Zijn verfchil met den hond, ald, De Vos wordt niet ge- 
roaklijk, en nooit geheel , tam gemaakt, aU. Hij jongt maar eens in net 
jaar , en in minder getal dan de hond , hij krijgt gemeenlijk vier of vijf 
jongen , zelden zes , en nooit minder dan drie ald. Hoe het wijf jen 
haare jongen verberg en opbrengt, aU. Het wijf jen wordt ritfig in den 
winter , ald. De Vosfen knomen ter waereld met hunne oogen gefloten ; 
zij groeijen twee jaaren , en leeven dertien of veertien jaaren , 52. Ver- 
fchillendc toonen in de ftem van den Vos , volgens zijne verfchillende 
aandoeningen, ald. De Vos flaapt vast, ald. Als hij aan de ketting ligt, 
tast hij de hoenderen niet aan , 53 * Talrijke verfcheidenhcden onder de 
Vosfen, ald. Hij wordt niet in zeer warme landen gevonden , ald. Hij 
is uit koude landen afkomftig, 54. Het bont van de witte Vosfen is niet 
zeer geacht, omdat het hair ligt uitvalt; de zilver- graauwe zijn de beste, 
de blaauwe en gemengde worden gezogt om hunne zeldzaamheid , maar 
de zwarte zijn de kostbaarfte van alle; het is, na het fabeldier, het fraai- 
fte en duurde bont, ald. De Vos gaat in de holen der dasfen woonen, 
67. Bijvoegzel tot de hiftorie van dat dier, XIX, J05. 
TOS (witte); befchrijving van denzelven, XIX, 105. 
VOSSEN van Groenland. Aantekening over dat dier, XV, 99. Vosfen van Kat», 
fchatka, die een zeer fraai bont opleveren , ald. Vosfen van Noorwegen 
zijn ’er van verfchillende kleuren; zij zijn zoo talrijk, dat men alle jaaren 
eenen aanmerklijken handel met hunne vellen drijft , van welke men meer 
dan vierduizend in het jaar in de haven van Bergen alleen verkoopt, ald. 
VRAAGBN, welke men niet kan beantwoorden dan door devraagen zelve, II, 1$. 
Men moet zorgvuldig de vraagen onderfcheiden , waarin men het waarom 
gebruikt, van die, waarin men het koe moet gebruiken, en ook van die, 
waarin men flechts het hoeveel moet gebruiken , 17^ 
VRAAGSTUK V3U ecu feit eischt geen antwoord ; zij, die ^erdoor de eind-oorzaaken 
op meenen te antwoorden , neemen de uitwerking voor de oorzaak , II , 16. 
TREES. Hartstocht, die den menfchen en dieren gemeen is, IV, 37. Tafereel 
van die hartstocht in het dier , 38. 
VRIENDSCHAR. Tafereel der vriendfchap , IV, 40* vriendfchap is alleen 
den mensch eigen en aankleeving den dieren , ald. 
vrouwen hebben minder zaadvogt dan de mannen ; reden daarvan, U, 34. 
De vrouwen , die veel temperament hebben , zijn niet zeer vrugtbaar J reden 
daarvan, l^t. Uit de fterf- lijsten blijkt dat, fchoon er meermannen dan 
vrouwen geboren worden, ’er egcer meer wouwen dan mannen tot eenen 
hooeen ouderdom koomen; reden daarvan, 1^4. Het lighaaui van de vrouw 
is gemeenlük on haar twintigfte jaar zoo volkoomen gevormd als dat van den 
. n. f)e vrouw brengt zelden eene vrugt voort. 
man op zijn dertigfte , z59* vr.mw orcngt zemen eene vrugt voort , 
al& zij te gevoelig is voor het plyüeke dei liefde, XV, 67, Hoe 
