van DB NATUURLIJKE'HISTOIUE. «13 
aantal verfchUlende zenuwen eindigen » als de ooren en de oogen, die zelve 
groote uitgebreide zenuwen zijn , zij ontwikkelen zig ook (chieliikst en 
eerst, III, 2. Waarom het gebeure dat eene zenuw, door eenen Üag ^e- 
fchokt of door eene wond bloot wordende ons dikwijls de gewaarwordii g 
van het licht geeft, zonder dat het oog daar deel aan beeft , 27.. 
ZEROA koomt hier voor onder den naam van naamloos dier. 
«bet. Zijne overeenkomst en- onderfcheid met de Civet-kat, IX, 179, 180,^ 
5UEKTE. Waarom het Kghaam in de jeugd geduurende eene ziekte meer groeit,. 
II , »53- 
ZIEL- verhuizing;, oorfgrong vaadit gevoelen; VU, rjk- ^ 
ziMBR. Zie; nis o 
ZINNEN kunnen niet oordeeltn dan van de uitwendige hoedanigheden der dingen,^ 
Naardien derzelver inwendige hoedanigheden niet onder onze zinnen vallen - 
kunnen wij ’er door derz«lver uitwerkingen ook geen denkbeeld van hebben * 
II, tS. De zinnen zijn foorten van werktuigen, waarvan men zig moet lee- 
ten bedienen , 226. De vermaaken van het gezigt en bet gevoel beftaan in 
, de regel maatigheid en evenredigheid der gedaanten,, en het vermaak van het 
oor beftaat in de evenredigheid der toonen , lil , ao. Verklaaring van de 
wijze, waarop onze zinnen worden aangedaan en wat zij met alkaêr gemeen 
hebben; waarom het oog wordt aangedaan door bet licht, het oor door het 
geluid, 26. Het fchijni dat het verfchil, dat ’er tusfchen de zintuigen is~ 
alleen koomt van de min of meer uitwendige plaatfing der zenuwen , en van 
de min of meer groote hoeveelheid in de verfchUlende deelen , die de zintui- 
gen Uiimaaken , a/. Wijsgeerrg verhaal , waarin men de ontwikkeling van 
de zinnen en het ontdaan van onze eerfte denkbeelden verklaart aa en 
volgg. De zinnen moeten befchouwd worden als wezenlijke deelen 04n’ de 
dierlijke huishouding, IV, 6. Inwendige en geraeene zin; verklaaring van 
de wijze Iwe hij aangedaan wordt, door middel van de uitwendige zinnen 
en hoe hij de beweeging. van her dier voonbrengt en bepaalt, 10, 11. Ver- 
fchil van den inwehdigen zin en de uitwendige zinnen, ii. De trillingen 
beftaan langer in den inwendigen dan iii den uitwendigen zin, ati. De ttiu 
Jingen van den zin van het gezigt duuren langer dan de trillingen van dien 
van het gehoor; btwijs , aiJ. Alle dè zinnen hebben het vermogen van 
min of meer de indrukzelen der uitwendige oorzaaken te behoudèn , maar 
het oog meer dan de andere zinnen, en het brein, waarin de inwendige 2in 
van het dier zig ophoudt, heeft die eigenfchap in eenen iiitfteekenden ariad* 
het behoudt niet alleen de indrukzelen , die het ontvangen heeft , magf l * 
plant die werking voort door de zenuwen de trillingen enz. mede te deelen 
1:3. De graadên van uitmuntendheid van de zinnen volgen in het dier eene 
ander» orde dan in den menscb. In den roensch is de eerfte zin in uitmun- 
tendheid het gevoel , ep de reuk de laatfte ; bij het dier is de reuk de eerftè 
2in ) en het gevoel het laatfte* De roensch heeft het gevoel , bet gezigt en 
het gehoor volmaakter, eu de reuk onvolmaakter dan het dier; deizinnen» 
DdS dfe: 
