^ de natuurlyke historie 
die eeft grooter baviaan is dan depapio, hebbende een violetkleurig 
wezen , en de neus en wangen met diepe en fchuinfche rimpels gevoord ; 
deze wordt in Guinee, en in de heetfte deelen van Afrika gevonden. 30. 
De ouanderou (^PL XVIII) , die niet zo dik is_ als de papio , noch zo groot 
als de mandrille, wiens lighaam minder gevuld is, en wiens hoofd en geheel 
gelaat omringd is van eene foort van zeer lang en zeer dik paarden-hair. 
Dezen vindt men op Ceylon, in Malabaar en in de andere zuidelykc pro- 
vintiën van Indie. Zie daar derhalven drie aapen , en drie baviaanen , wel 
bepaald, wel onderfcheiden , en alle zes zeer duidelyk van malkanderen 
vcrfchillende. 
Maar dewyl de Natuur onze bepaalingen niet kent ; dewyl zy haare wer- 
ken nooit by de hoop gefchikt , noch de wezens by foorcen voorcgebragc 
heeft ; dewyl haare voortgang altyd trapsgewyze gefchiedt en haar ontwerp 
overal zagte fchaduwingen heeft en zig in allerhande rigtingen uitftrekt, 
moet ’er tulTchen het geflagt van den aap (c) , en dat van den baviaan 
eenige tuflchen - foort zyn , die niet naauwkeurig de eene of de andere is, 
en die egter in de beide jfoorten of geflagten deelt. Deze tuffchen-foort 
beftaat inderdaad, en het is het dier, [JPl. VII en VIII) ’t welk wy magot 
noemen ; het is tuifchen onze twee bepaalingen in geplaatfl: : het maakt de 
fchaduwing tuflchen de aapen en de baviaanen ; het verfchilt van de eeriten 
hierin dat het een verlangden fnuit en zwaare hondstanden heeft ; het ver- 
fchilt van de anderen voor zo verre het wezendlyk geen Haart heeft ,fchoon 
het een klein aanhangzel van vel vertoont, dat den fchyn heeft van een 
beginnenden flaart : het is bygevolg noch aap, noch baviaan, en heeft ten- 
zelfden tyde iets van de natuur van beiden. Dit dier, ’t welk zeer gemeen 
is in Opper-Egypte, gelyk ook in Barbarye, was by de ouden bekend; de 
Grieken en Latynen hebben het cynocephalus , of hondskop geheeten , omdat 
zyn fnuit vry wel naar dien van een dog gelykt. Dus moet men om deze 
dieren te vertonnen , dezelve in de volgende orde fchikken ; de orang - ou~ 
tangi of de pongo, is de eerfte aap; de pit/war de tweede aap , gibbon 
de derde aap, maar mismaakt; de cynocephalus of magot, de vierde aap 
of eerlle baviaan ; de papio de eerfte baviaan ; de_ mandril ^ de tweede ba- 
viaan ; de ouanderou de derde baviaan ; deze orde is nog willekeurig noch 
verdigt, maar betrekkelyk tot de overgangen, die de natuur zelve volgt. 
Na de aapen cn de baviaanen heeft men de guenons;_ het is dus dat ik 
naar het oud Franfch, die dieren verkies te noemen, die naar aapen of 
baviaanen gelyken , maar die lange ftaarten hebben , dat is te zeggen ilaar- 
ten zo lang of langer als het lighaam zelf. Het woord guenon of meerkat , 
heeft in deze laatlte eeuwen twee betekenilfen gehad verfchillende van 
die welke wy hier aan het zelve geeven; men heeft dit viooxd guenon in 
(cy Nota. De gibbon begint reeds de fchaduwing tuffeben de aapen en de baviaanen, 
voor zo verre hy eeltagtigheden op de billen heeft , gelyk de baviaanen , en de nagels van de 
grfte voeten puntiger zyn dan die van den orang- outang, die geene eeltagtigheden op da 
Wlkn heeh nagels plat en gerond zyn , gelyk die van den menfcli. 
