5Ö DE NATUURLYKE HISTORIE 
Het borflbeen was niet geheel been in het geraamte dat het onderwerp van 
deze befchryving is ; men onderfcheidde daarin flegts de drie eerfte beende- 
ren. Het is my voorgekomen , dat , zo de beenwording van het borflbeen, 
volkomen was geweefl , de geledingen van de ribben met het borflbeen , 
zo als in den menfch gefchikt zouden hebben kunnen zyn. De ribben 
hadden minder kromte en helling naar beneden of naar agteren, dan in den 
menfch, en by gevolg was het boorflbeen verder af van de wervelbeens 
kolom. 
Daar waren maar vier Jenden-wervelbeenderen in ons geraamte ; maar ik 
heb bemerkt, dat men dit geraamte raaakende, de tweede hadt weggeno- 
men} dus denk ik dat de jocko vyf lenden wervelbeenderen heeft, gelyk 
Tyson zegt (c): het is my voorgekomen, dat deze wervelbeenderen , en 
die van den rug, van die van den menrch niet verichilden , dan voorzo 
verre zy naar evenredigheid kleiner waren. 
, Het heiligbeen hadt vyf valfche wervelbeenderen gelyk dat van den 
menfch} maar het was kleiner, en het verwyderde zig minder van de rig- 
ting van de wervelbeens kolom } het was ook minder holrond langs zyne 
binnenzyde. 
Het fluitbeen beflondt uit vier of vyf Hukken , gelyk in den menfch } maar 
het was meer verlengd, en veel minder gekromd naar het bekken. Door 
deze verfchillende rigdng en kromming, heeft de jocko minder betrekking 
tot den menfch, dan tot de viervoetige dieren, want zy hebben het heilig- 
been en de eerfle wervelbeenderen van den flaart,ten naaflenby op dezelfde 
Ivn geplaatfl als de wervelbeens kolom. Tyson heeft waargenomen, dat 
het ituitbeen van den fater wat uitfpringende was, en eene uitpuiling op 
het vel formeerde. 
De beenderen van het bekken van den jocko, hebben ook meer betrek- 
king tot die der viervoetige dieren , dan tot die van den menfch , niet 
flegts door hunne rigting maar ook door hunne gedaante. 
Het heupbeen is naar evenredigheid langer en minder breed dan m den 
menfch} by gevolg heeft zyne kam minder lengte, het geen de breedte van 
het been veel vermindert } het grootflc verfchil van lengte is in die van 
den voorflen rand en van de uitranding ; dus is dat gedeelte van het been , 
’t welk tuffehen het heiligbeen en de panswyze holligheid is, zeer lang, en 
geeft aan het bekken veel meer lengte dan breedte, gelyk in de viervoetige 
dieren, en integendeel van het geen by den menfch plaats heeft. De voor- 
fle rand van het heupbeen heeft geene doornen. _ Daar is geene bolrondte 
op den buicenzyde, noch holrondte aan den binnenkant, gelyk in den 
nienfch. Dit been is minder hellende op de wervelbeens kolom , dan dat 
van den menfch, en bygevolg maakt het vlak, van den ingang van het bek- 
ken met de wervelbeens kolom , een flomper hoek , in den jocko dan in den 
menfch- 
CO Orang outang, enz. fag. 6p. 
De 
