6a 
de natuurlyke historie 
temmen, en dat hy gemeenlyk maar twee jongen voortbrengt, en niet vier 
of vyf, gelyk Marmol zegt, terwyl de pithecus,die kleiner is, meer moet 
voortbrengen; daarenboven is hy zagtaardger en onderwerpelyker dan de 
magot , die zig niet dan met moeite laat temmen , en nooit volkomen ram 
wordt. Ik ben door alle deze_ redeqen overtuigd geworden , dat het niet 
op den magot, maar op den pitliecus is , dat men deze plaats der Afrikaan- 
fdie fchryveren moet toepaflen. Het is eveneens met die van Rubru^uis, 
waarin van de aapen van Cathay gewaagd wordt. Hyzegt: „ dat zy in 
„ alles de gedaante en de manieren der menfclien hebben... dat zyniet 
„ meer dan een elleboog hoog, en met hair bedekt zyii ; dat zy zig in holen 
„ onthouden; dat men, om hen te vangen, fterke en dronkenmaakende 
dranken derwaards brengt .... dat zy allen te zamen dien drank komen 
” proeven, onder het geroep van chincMn., van waar zy hunnen naam van 
” chinchin's gelcregen hebben , en dat zy zig zo volkomen dronken drinken , 
dat zy in een diepen flaap vallen, zo dat de jagers hen dan gemaklyk 
” kunnen vangen (d). Deze kenmerken ftrooken eeniglyk op den pithecus, 
en geheel niet op den magot ; wy hebben dezen laatllen leevende gehad , 
en wy hebben hem nooit cMnckin hoeren roepen, daarenboven is hy veel 
meer dan een elleboog hoog , en gelykt veel meer naar den menfeh dan de 
fcliryver zegt. Wy hebben dezelfde redenen gehad om op den pithecus 
en niet op den magot toe te paffen, de afbeelding en de aanwyzing van 
It OSPER Alpikus , waar by hy verzekert, dat de kleine aapen- zonder 
ftaart welken hy in Egypte gezien hadr, fchielyker en gcmaldyker tam ge- 
maakt’ worden , dan de andere ; dat zy meer vernuft en kloekheid hebben , 
dat zy ook vrolyker en bcvalhger zyii dan alle de andere: de magot nu is, 
van eene vry hooge en dikke gellalte, hy is morlig, treurig, wild, en laat 
zig niet dan ten halven temmen. De kenmerken , welken Prosper Alpinüs 
hier aan zyn aap zonder ftaart geeft, pallen derhalven op geenerleije wyze 
op den magot, en kunnen tot geen ander dier dan den pithecus behooren. 
Onderfcheidene karakters van deze Joon. 
De pithecus heeft geen ftaart ;hy heeft naar evenredigheid geenegrootere 
hondstanden dan de menfeh; hy heeft een plat gelaat; ook platte en geron- 
de nagels , gelyk die van den menfeh. Hy gaat op zyne twee beenen , hy 
heeft omtrent een elleboogs, dat is ten meeften anderhalf voets hoogte; 
zyne geaartheid is zagt , en men kan hem gemaklyk tam maaken. De ouden 
hebben gezegd, dat het wyfje haare maandlykfche ftonden heeft, eii de 
overeenkomft verbiedt ons byna daar aan te tw'yffelen. 
Kelation de Ruaauquis , pag, 176. enz. 
