7 ° 
de NATUURLYKE historie 
twee ooghollen fcheidc , is breeder dan by den jocko , en tennaaflenby zo 
breed als by den raenfch. De eigen beenderen der neus zyn veel langer dan 
'die van den raenfch , maar minder lang dan die van den jocko ; ook is de 
opening der neüsgacen niet geheel boven die der ooghollen , en haar on- 
derfte gedeelte is minder verwyderd van den tandkalTigen rand van het kaak- 
been , het geen maakt dat de fmoel minder verlengd is ; dus heeft de gibbon 
meer gelykheid naar den raenfch dan de jocko, door de evenredigheid der 
ooghollen, en in de tuffchenruimte, die tuflchen beiden is ; door°de plaat- 
fing der neusgaten ,die gedeeltelyk tulTchen de ooghollen komen, endoorden 
kleinen afftand , die tuüchen de neusgaten en den tandkaffigen rand van 
het kaakbeen gevonden wordt; het geen maakt dat de bovenlip van den 
gibbon minder lang is dan die van den jocko, en meer naar die van den 
menfch gelykt. De gedaante van het onderfle kaakbeen, is tennaaftenby 
dezelfde in deze twee dieren. 
De tanden van den gibbon gelyken naar die van den menfch in getal en 
plaatfing , en zelfs in de form , behalven de hondstanden die puntig en veel 
langer zyn; de bovenfte hebben eene ligte overlangfche uitgroeving aan de 
binnenzyde. 
De nekwervelbeenderen verfchillen van die van den menfch en van dèn 
jocko hier in, dat het doomagtig ukfteekzel van de eerfte langer is, en 
dat die van de andere wervelbeenderen niet gevorkt zyn. 
De gibbon heeft flegts twaalf rugwervelbeenderen , gelyk de menfch, 
en twaalf ribben aan wederzyde , zeven waare en vyf valfche ; zy zyn zo 
dik niet als die van den jocko. Het borftbeen beftaat uit zes beenderen , 
waarvan het eerde gelykt naar dat van den menfch en van den jocko. De 
eerde ribben, eene aan weerskanten , geledigen zig met het voorde gedeelte 
van het eerde beentje van het bordbeen. De geleeding der tweede ribben 
is tuflchen het eerde en tweede beentje van het bordbeen ; die der derde 
ribben, tulTchen het tweede en derde beentje, en dus vervolgens tot aan 
de zesde en zevende ribben , die zig gcleedigen tuflchen het vyfde en zesde 
beentje van het bordbeen. 
De wervelbeenderen der lendenen, zyn ten getale van zes; dus is’eréénc 
meer dan by den menfch en den jocko. 
Het heiligbeen bedaat flegts uit drie valfche wervelbeenderen ; daar zyn 
maar drie dukken in het fluitbeen van het geraamte, waar naar deze be- 
fchry ving gemaakt is ; doch het is my voorgekomen , dat ’er ten minden 
een duk aan het duitbeen ontbrak. 
De beenderen van het bekken verfchillen van die van den jocko hier in 
dat de beenderen der heupen fmaller zyn , en dat het vlak van den ingang 
van het bekken op dezelfde lyn is, als de wervelbeens kolom ; ten dezen 
■opzigte heeft de gibbon weder meer overeenkomd met de viervoetio-e die- 
ren dan de jocko. ^ 
De knobbelagtigheid van de heupbeenen is veel grooter dan by den 
jocko , en heeft eene platte zyde , waarop de eeltagtigheid is , die aan 
weerskanten van den aars gevonden wordt, op het vel van den gibbon. 
