74 
de natuur lyke historie 
DE M A G o T (*). 
D it dier {PI. FII en FUT) is onder alle de aapen , dat is te zeggen , 
onder alle die dieren van deze foort , welke geen ftaart hebben («) , 
die, weJ&e zig beft naar de gefteldheid van onze lugtftreek kan fchikken; 
wy hebben eenen verfcheiden jaaren lang onderhouden ; des zomers verlus- 
tigde hy zig in de open lugt , en des winters kon men hem in eene kamer 
zonder vuur houden ; doch fchoon hy dus geen ongemak van dekoudehadt, 
was hy egter altyd droevig en ditwils onhebbeiyk en morflg ; hy maakte 
dezelfde grimatfen om zyne toorn uit te drukken , als om zyn eetluft te kennen 
te geeven. Zyne beweegingen waren fchielyk, zyne manieren plomp, en 
zvn wezen niet minder lelyk dan belagchelyk. Zodra hy maar een weinig 
door drift w’ierdt aangezet, toonde hy de tanden, en knarfte met dezelve 
door het beweegen van zyn kaakbeen. Hy vulde de beurzen zyner wangen 
met alles wat men hem gaf ; en hy at alles behalven raauw vleefch , kaas , 
en andere gefermenteerde dingen. Hy hieldt ’er veel van, dat hy zig om 
te gaan flaapen, op eene roede, of eenig vooruitfteek end voorwerp zettede; 
men hieldt hem altyd aan de ketting, om dat hy,niettegcnftaande den lan- 
gen tyd dien hy in huis hadt doorgebragt , even weinig een huislyk 
dier geworden , even weinig befchaafd en aan zyne meefters verknogt was. 
Hy was waarfchynlyk in zyne vroegere jeugd , niet wel opgetrokken en 
behandeld , want ik heb ’er anderen van dezelfde foort gezien , die beter 
geleerd, kundiger, gehoorzaamer waren , en met dat alles vrolyk en onder- 
Magst. Dit is de oude naam van dezen aap in ’t Franfch , welken wy hebben aange- 
nomen. Momenet volgens Jonston; men heeft hem ook tartarin genaamd, om dat hy zeer- 
gemeen is in zuidelyk Tartarye. 
C\nocephalos, Aristoteles, Hifi, Anim. lib. 11, cap. 8. 
Cynocephalus primus. JoNSTON. fig. tab. LIX. 
Cynocephalus alter. Prosp. Alpin. JEgypt. vol. II, pag. 24 1 , fig. tab, 16. 
Sifuia Cynocephala omnibus unguibus planis & rotundatis... Le Singe Cynocephale. Bris- 
soN. Regn. anim. pag. 191. Nota. Het fchynt ons toe, dat de Hr. Brisson zig inde ge- 
daante der nagelen van dezen aap vergift beeft; het is waar dat die van de duimen der voorfte 
voeten en der agterfte voeten plat en gerond zyn, tennaaftenby gelyk die van den menfeh , 
iiianr de nagels der andere vingeren zyn gekromd in de gedaante van een omgekeerde goot. 
Sylvanus, fimia ec audata clunibus tuberofe callofis, Cercopithecus. Jonstoni quad. tah. 
I.IX. fig- 5 . Linn^, Syfi. Nat. Ed. X. pag. 25. Nota. Het komt ons voor, dat de Hr. Lin- 
KjeVS zig vergift heeft met dit dier tot den cercopithecus van Jonston te betrekken.- het is 
eer de cynocephalus van dezelfde plaat ; doch het is waar dat men dezen cynocephalus en de- 
ren cercopithecus als het zelfde dier zou kunnen befchouwen, zo het hair van dezen laatften 
niet al te dik en al te lang was. 
> -v ppota. Het is zeker dat deze aap zonder ftaart is , fchoon hy daar eene ligte vertoo- 
nlnp van heeft geformeerd , door een klein aanhangzel van vel , van omtrent een halven duim 
wte ’t welk onder aan den aars gevonden wordt maar dit aanhangzel is geen ftaart met 
wervelbeenderen, het is Cegts een lapje vel, dat zelfs aan de fluit niet byzonderer behoo«t 
dan het overige vel. 
