Van den magot. 75 
en te leeren danfen, op de maat gebaarden te maak en , 
zvne derdehalf of drie voeten hoog zyn , wanneer hv op 
hS gal Tie«r^\" "“ï’ '*'' "'^5'^ “ kl-iSnre? 
lrar,c 1 j op vxer beenen dan op twee: in ruflzvnde is de?- o.n hv 
hoogcr, dus zit hy Jaeger dan ,''‘= 
mear naar vooren overhellende, dan'dafvan eej riSXerfch 
Hy verfchilt van den pithecus, of eigenlyk gezegden a?n Vo 
verre hy een grooten en uitfpringenden bet heeft gflvk ee^h^n^^^ f 
pithecus een nlat wezen heefr on -vr oen nond , daar de 
heeft, terwd d e Sen bv L “ hhT°“' “ ?"S" hondstanden 
zyn dan byVn'meS" Vo"o 't “ 
ZO plat en zo gerond zyn, 40. En eindelX j ® voeten met 
van een minder onderwerpelyken en ininLr°zTgten on 
maIo°T hTbtef ’e? ™ <*- 
minder donker, en mee?Snder Ie“SdS ir/ï’ “ 
vaftflellen, dat de vyf dieren ws™n p ’ ""f ^‘"^ynt zelfs te mogen 
en de aannyringen. onder den naam van 
*' ““ yerfchillen dan m de grootte^ mln e!nkê 
zonderde ^ te weinig belang, om ’er onderfcheidene en afge- 
en dat men dezelve eveneens vindt f oude wereld, 
in Malabar (c), in Barbarve in lUtjn v m Arabie, in Ethiopië, 
de Kaap de Goede-hoop (d). ’ ntanie, en zelfs tot in de landen van 
S srsrsvSp'^i- issiff; ■»• » ■!>•. 
hL Id^rwjft!!? Ven my een gei2-v^ 
1'Vyze van kallydinge te flaan ; op het gefchreeuw dit hv mnni 
«igte wiWe aapentoefchieten , dat ik,K™voVL™ zulk eene groote me- 
gseven, royale du Pere Vincent ^ 
ding fpreekt. „ Men deedt ons in de landen tmiVKaS.T''? ™'£ndefaefvoor- 
» overtrekken, waarop wy het vermaak n^mpn Ooede-hoop een grooten berg 
.s heid dezer dieren, welken wy vervoIgS-^iforh T de biiigzaamh id en beheudig- 
»s zy telkens te lug keerden, na dat fv de’ vh^m vV en doutheid, waarmede 
” kleinen af/land naderen I'adden; fo.ntyds lieten 
« hun blyvende flaan, om myne maatr^ceh ivi« veranderen , dat iki-egtvoor 
» Ik met miffen konde hen te vattra mar t “W zelven vall.yk overreedde, dit 
” rl'fvfsi’Yj ' oogenblik, met eènen beweeging begon, wiften zy 
” ^ '^^^'■digheid boven in een boom ^^appen van my te vervvyderen , en iii jc 
” i’YonY’ ’ vermaak neeinende vt’ nnrV^”’'^" ’ blouven ons vervolgens gerufl aaa. 
„ Daar waren zulke grooce emder, dst zo nnzrroiY'’‘^'^'^'"^- Semak te beicliomyen. 
’ K ï verzekerd Iiadt, dat zy niet 
