beschryving van den magot. 
83 
voeten, duimen, lyneii, 
O. 
o. 
o. 
o. 
o. 
o. 
o. 
o. 
o. 
o. 
o. 
o. 
0. 
1 . 
2 . 
6 . 
5 ’ 
o. 
0. 
1 . 
o. 
o. 
o. 
o. 
o. 
4 - 
4. 
4 . 
9 . 
3 « 
o. 
6 . 
5 - 
9 . 
3 . 
4 * 
9. 
J- 
4 - 
2 . 
Dikte 
Aftiand tuffchen den aars en het fchaamdeel 
Breedte van dat deel .... 
Lengte van de fcheede 
Oratrek 
Groote omtrek van de "blaas * , 
Kleine omtrek .... 
Lengte van de pisbuis , . . . 
pmtrek . o 
Lengte van het lighaam en den hals van de lyfmoeder o. 
Afftand in eene regte lyn , tuffchen de zaadballen en de lyfmoeder o 
Lengte van de kromme lyn, welke de trompet doorloopt o. 
Lengte van de zaadballen ... o 
o* 
Het hoofd van het geraamte van den magot, verfchilt van dat van den 
tnenfch, van den jocKo en van den gibbon, voornaamlyk door den fmoel 
die langer is; door de plaatfing der neusgaten, die Jaager onder de ooehol’ 
len komen ; door de uitgeftrektheid dier ooghollen die kleiner zyn ; en door 
een dwarfchen rand die op het agterhoofd is ; die rand wordt by de meefte 
viervoetige dieren gevonden ; zy dient tot vaftmaaking der Ipieren , die het 
hoofd ophouden; hoe meer dikte en uitfpringing zy heeft, hoe meer ki-agt 
der fpieren zy vertoont om het hoofd der viervoetige dieren op te houden 
en op te ligten, om dat het zelve niet in evenwigt is met den hals, gelyk 
dat van den menfch. Het voorhoofd van den magot verheft zig niet boven 
de ooghollen ; hun bovenfte rand formeert een wrong, die veel voorwaards 
UI pnngt , en eze wrong flrekc zig uit van het eene ooghol tot het andere , 
boven de neus, alwaar hy eene byna loodregte zyde heeft , met de eigen 
beenderen der neus. Die zelfde wrong verlengt zig op de buitenzyde der 
oogndlen, om dat het ooghols-uitfteekzel van het voorhoofdsbeen, en dat 
van het jukbeen zeer groot zyn. De jukbeenige boog is ook bolronder dan 
by den menfch , den jocko , en den gibbon , en heeft meer overeenkomft 
met die der meefle viervoetige dieren. De ooghollen hebben vee! meer 
br^dte dan hoogte; de opemng der neusgaten ftrekt zig byna tot den tand- 
Kaïiigen rand mt. Het onderlte kaakbeen verfchilt van dat van den menfch, 
aen jocko en den gibbon, voor zo verre die takken minder gekromd zyn, 
en meer gelyken naar die van het kaakbeen der meelte viervoetige dieren. 
De tanden van den magot zyn in getal gelyk met die van den menfch, 
aar daar zyn groote verfchillen tuffchen de eene en andere in de gedaante, 
voornaamlyk in de hondstanden , die naar die van den gibbon gelyken , maar 
srrh De eerfte baktand van onderen, is naar evenredigheid 
j menfch; zy vertoont eene lange voorzyde , geformeerd 
wcnr.t ^D'v^ng van de bovenftaande hondstand. De laatfte baktand aan 
w c sKanten der beide kaakbeenen , is de grootfbe, gelyk by de meefte die- 
ren, in tegenltdling van het geen by den menfch plaats heeft. Zy heeft aan 
L 2 
