88 
PE natuurlyke historie 
N*’- MCCXCVIIL Het geraamte van een mannetjes inagot. 
Het is dat geraamte , ’t welk ten onderwerpe voor de befchryving en 
de afmeetingen van de beenderen van den magot gediend heeft; daar ont- 
breeken verfcheiden tanden. 
No. MCCXCIX. Het geraamte van een wyfjes magot. 
Dit geraamte is kleiner dan dat van het mannetje ; daar zyn geene been- 
agtige randen op het agterhoofd ; de randen der oogbollen zyn ’er minder 
opgezet en nitfpringende; voor het overige heb ik geen kenteken bemerkt, 
dat het onderfcheid van de fexe aanwyfl, gelyk in demenfchlykegeraamtens. 
No. MCCC. Het tongbeen van een magot. 
Daar zyn vyf (lukken in dat been ; eene bafis , twee groote hoornen , en 
aan het einde van elk dezer hoornen een breed en plat Huk. De bafis is 
van eene zeer verfchillende gedaante van de bafis van het tongbeen van 
den menfch ; zy verlengt zig naar beneden , en maakt eene loodregte goot. 
No. MCCCL Het roedekeen van een jongen magot. 
Dit beentje heeft vier lynen lengte; het is krom en dunner aan het eene 
eind dan aan het andere. 
DE 
