BESCHRYVING van den baviaan. 9p 
zy sehed Bals, op het agterhoofd, en rondom de oorcn, welken 
daar wïteen , f datzelfde deel by den grooten baviaan; 
volkomLiroeJ^^^^^- de binnenfle deelen der voortteeJing hadden hun 
^eerllein, hadden 
D^r was in de klier een klein rolrond beentje , wat ffekmmd ïn 7vn 
Jp tif ^ i beentje deedt my vermoeden dat ’er een^ dergdyk is m 
de klier van den grooten baviaan , maar ik heb het niet bezien ^ ^ 
Het hoofd van het geraamte (Pk van den baviaan , aelêek mppr « . 
het hoofd van den mandrill (^r) dan naar dat van eenigen afderen aan hï 
IS egter wat langer en dikker; het agterhoofd is aan het bovengedeelte meë- 
uitgezet , de beenagtige rpd van het zelve is in ’t midden afgebroken De 
randen der oogbollen zyn dikker dan by den mandrill. De eigen beenderen vnn 
ti\^yï t^TyTbbeï 
De tanden van den baviaan zyn gelyk aan die van deiiïnandrill,ingetalen 
plaatfing : ik heb geene dan ten uiterften geringe verfcheidenheden in S 
gedaante der tanden van deze twee dieren opgemerkt. 
De iiitfteekzels der nekwervelbeenderen van den baviaan, zyn kleiner dan 
die van den mandrill. 
dertien rugwervelbeenderen , en dertien ribben aan weêrskan- 
ftaa vSLTeJn ™ ““ “ '' geheel tot de„ 
beftaaSiS , ^et heiligbeen 
Xem-kolor' ““ "P heek ori°we°r: 
Daar waren maar twaalf vajfche wervelbeenderen in den ftaart van het 
geraamte , dat ten onderwerpe voor deze befchry ving gediend 
teeheeft my tocgefcheenen dat ’er verfch?idenl®aan C oS 
De knobbelagtigheden der heupbeenen zyn vee] breeder, en hunne niatte 
J'"' FTIl “ 'ï“ ™ den mandrill | ook zTn i eeït- 
afpe? "i'geftrekt dan die £r andere 
by*d?n ''“'“gd; en detaelfs bovenzyde is langer dan 
die^an*^apn‘^!heen , de beenen van den arm en den voorarm , gelykcn naar 
zyn korter. ’ maar de dyebeenen, en voornaamlyk die der pooten 
(O Zie hier agter d,‘ befchryving van her geraamte van den mandriJI. 
a 
