BESCHRYVING VAN DEN MANDRILL. loj 
blindedarm was dik, kort, en aan het eind rond; hy hadt aan zyn begin 
zo veel dikte als de kronkeldarm; daar waren drie peesagtige banden, die 
zig van het eind van den blindendarm tot aan den aars nitftrdtten. 
De lever hadt ééne groote kwabbe en twee kleine, dieniet tot aan den 
wortel van dezelve gefcheiden waren ; de groote kwabbe was in twee onge- 
lyke deden gedeeld door eene infnyding, door welke de fdioorband liep. 
Het galblaasje was omkorfl: in het regter gedeelte van die kwabbe, die de 
grootfle was ; de kleine kwabben waren aan wederzyde aan den wortel der 
groote geplaatft; de regter was wat dikker dan de linker, en hadt twee of 
drie punten in de gedaante van aanhangzels, die voor de nier geplaatft 
Waren. De lever was van buiten en van binnen van eene bleek-roode kleur • 
zy woog agt oneen. 
Het galblaasje hadt de gedaante van een peer, naauwer in het midden dan 
aan het kleinfl eind ; het bevattede een weinig zeer dik vogt , van eene 
bruine een weinig groenagtige kleur. 
De milt hadt eene driehoekige langwerpige gedaante , de punt lag naar 
agteren en het grondftuk naar vooren ; zy hadt van binnen eeneroodagti<^e 
kleur ; zy woog eene once en ééne dragme. ° 
Het aJvleefch _ was kort, dik, en eindigde in een punt, tennaaftenby als 
de milt , en was in de kromte van den twaalfvingerigendarm geplaatft, 
De regter nier was haare gcheele lengte meer naar vooren geplaatft dan 
de linker ; derzelver indrukzel was niet zeer diep , en het bekkentje hadt 
weinig uitgeftrektheid ; de tepels vereenigden zig alle met malkanderen ; de 
bovennieren waren elk byna zo groot als de helft van eene der nieren. 
Het peesagtig middelpunt was dik en weinig doorfchynend. De regter 
long was zodanig verhard , dat men derzelver kwabben niet onderfcheiden 
kon; daar waren ’er twee aan de linker zyde, waarvan de voorfte door eene 
diepe infnyding verdeeld was. 
Het hartenzakje was aan het hart vaft op den geheelen bodem ; het hart 
was met de pimt naar agteren geplaatft. De tong was breed en dik, behal- 
ven aan het eind, dat weinig dikte hadt; zy was met kleine tepeltjes be- 
dekt, en met kleine ronde en witte korreltjes bezaaid; daar was flegts eene 
kleine kelkklier in het midden van het agterft gedeelte. ° 
Het ftrotklapje was dun en rond , en de randen van de opening van het 
ftrottenhoofd vormden vier knobbeltjes, twee aan elke zyde: daar waren 
omtrent agt groeven op het verhemelte, van welke de eerfte en de laatfte 
zeer onregelmaatig waren , en hunne randen waren in zigzag gefchikt • de 
randen der andere groeven waren bolrond van vooren en in het midden van 
het verhemelte afgebroken. 
Ik heb een mannetjes mandrill gezien, wiens aars in de lendenen fcheen 
geplaatft te zyn, want hy was twee duimen boven de deden die den grond 
raakten, als het dier gezeten was; hy droeg zynen ftaart omgekeerd langs ' 
zyne lendenen. 
^5^, roedehoofdje was aan het eind gefpleeten , en in het midden van 
die Ipleet was de opening van den pisleider ; deszelfs randen waren uitftee- 
Deel. O 
