IÖ5 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
deriverplyk zo dra men hun vrees inboezemt; de mnrtp in v i j • 
vatbaar voor opvoeding, en zelfs voor eene zekpr/» tra i « u 
die hem oppaflen; die, welken wy gevoed hebben aan hun, 
zelfs opneemen door de lieden, weMn hy kende 
anderen niet dulden en beet hen af; hy logt ook’zSie L'h van 
men hieldt hem aan een langen ketting vaft, wanneer hy hrygen: 
ken, of zig daarvan ontdoen konde , 4gtte i,v landwaK b 
fchoon hy met van zelf te nig keerde, door zyn meefter gemlavk Jmó®’ 
ne/a-)'- hvvnMA^ ^ ipinneboppen, de mieren, en andere gekorve- 
ken t^ani wangzakken, ^vanneer men hem verfcheiden fluk 
kcn te gclyk of fchielyk op malkanderen gaf: dit gebruik is gemeen aan Inê 
de baviaanen en guenons, aan welken de Natuur deze foort van zakken on! 
wanpn gegeevcn heeft, waarin zy eene zo groote hoevelheid 
voedzel kunnen bergen dat zy daar een dag of twee van lieven Wn 
ünderjchotdene kenmerken van deze foort. 
De mone heeft wangzakken en eeltagtigheden op de billen •' zvn Ihan is 
omtrent tweevoeten lang, en dus een hall^oet lanV dan zvn kïn en 1 ƒ 
zamen genomen: de kop is rond en klein, de fnuit dik en kort- 
het gelaat van eene taanige vleefchkleur ; hy draagt een band grys hair on 
t voorhoofd, en heeft een anderen band zwart hair, die zig van ^e oogen 
tot de ooren, en van de ooren tot de fchouders en den arm uitftrekf\v 
heeft eene foort van gryzcn baard, geformeerd van het hair van de keel en 
het onderRe van den hals, dat langer is dan het andere; zyn hair is rosaidï 
zwart op het hghaam, ivitagtig onder den buik; het buitenft der beenen ef 
vlaS"n“ ïï 
van zyn kop en lighaam te zamen fennm beeiien, en de lengte 
wytje beeft haare gezette vJoeijmgcn. 
fiS ,"p «„TrSSr'','; '■“"jMr Ab„n„i. 
„ maakeii van mieren en won/en, zyn ’èr aeene^’eenpb benden i dewyl zy veel wetirs 
.. o. de,ek«,v.„en,die<h,,.„derïï.S;ir»:.fbr^^^^^^^ 
