264 de NATUURLYKE HISTORIE 
het geraamte, dat tot onderwerp voor deze befchryving gediend heeft, tot 
de agterfte tanden toe hadt. 
Het doornagtig uitfteekzel van het tweede wervelbeen van den nek heeft 
minder hoogte dan de doornagtige uitfteekzels der drie laatfte. 
Daar zyn dertien wervelbeenderen van den rug en dertien ribben, zo 
waare als valfche ; het borftbeen beflaat uit zes beenderen ; de twee eerfle 
ribben, eene aan elke zyde, geleeden zig met het middenft gedeelte van 
het eerfle been des borflbeens; de geleeding der tweede ribben is tuflchen 
het eerfle en tweede been ; die der derde ribben tuflchen het tweede en 
derde been, en zo vervolgens tot de zesde en zevende ribben, die zig tus- 
fchen het vyfde en zesde been van het borflbeen geleeden. 
De wervelbeenderen der lendenen zyn zes in getal ; de binnenkant van het 
voorfl gedeelte van het heupbeen is byna geheel bedekt van den geleedenden 
kant van het eerfl valfch wervelbeen van het heiligbeen; de eironde gaten 
zyn zeer groot en byna rond. Daar zyn drie valfche wervelbeenderen in het 
heiligbeen , en zeven-en-twintig in den flaart. 
De voorfle zyde van het fchouderblad en deszelfs bafis maaken een onre- 
gelmaatigen cirkelboog. 
Daar waren maar tien beenderen in de voorhand , het eerfl overtallig been 
ontbrak daarin ; de voorvoet beflondt flegts uit zeven beenderen. 
DE 
