DE N A T U U R L Y K E HISTORIE. 
dus is de fom evenredig aan de kans van hem, die altijd winnen moet, ten 
naallen bij vijf kroonen voor elk 1'pel. In deeze proefneeming zijn duizend 
een en zestig fpelen geweest, -die flcgts eene kroon opgeleverd hebben, 
vier honderd en vier en negentig fpelen , die twee kroonen opgebragt heb- 
ben, twee honderd- twee en dertig fpelen, die vier kroonen, honderd ze- 
ven en dertig fpelen, die agt kroonen, zes en vijftig fpelen, die zestien 
kroonen, negen en 'twintig die twee on dertig kroonen, vijf en twintig 
fpelen, die vier en zestig kroonen, agt fpelen, die honderd agt on twintig 
kroonen, en eindelijk zes fpelen, die twee honderd zes en vijftig kroonen 
hebben opgelevefd. Ik boude deeze algémeene uitkomst voor goed, omdat 
zij gegrond is op een gróót getal proefneemingen en omdat zij ook overeen- 
llemt met eene andere wiskundige en onbetwifitbaare redeneering , door 
welke men ten naailen bij diezelfde evenredigheid van vijf kroonen vindt. 
Zie hier die redeneéring. Als men twee duizend agt en veertig maal dat fpel 
fpeelt, moeten ’er natuurlijk duizend vier en twintig Ipeleii zijn, die eik 
maar eene kroon zullen opleveren , vijf honderd en twaalf fpelen , die twee 
kroonen zuilen geeven, twee hol>dcrd zes en vijftig fpelen , die vier kroo- 
nen, honderd én agf cn twirttiit Rtootren, vier en zestig 
fpelen, die zestien, «•«'f^nig fpelen, die twee en dertig, zestien fpe- 
Icn, die vier eri' zestig, agt fpelen, die honderd agt cn twintig, vier fpe- 
ien, die twee honderd zes en vijftig, twee fpelen, die vijf honderd en 
twaalf, een Ijïd dat duizend vier en twintig kroonen moeten opleveren en 
eindelijk een fpel, dat men niet fchatten kan, maar dat men zonder merklij- 
ke dwaaling kan verwaarloozen, omdat ik onderftcllen kon, zonder de ge- 
lijkheid van het lot merklijk te fchenden, dat ’er duizend vijf en twintig in 
plaats van duizend vier en twintig fpelen waren , die flcgts eene kroon zou- 
den opbrengen; daarenboven als de waarde van dat fpel alierflerkst gere- 
kend wordt, kan zij niet meer dan van vijftien krooiien zijn, naardien men 
gezien heeft dat voor een van die fpelen alle de termen boven dc dertigfte 
van de rei, 'zulke groote fomnien oplcveren, dat zij niet bellaan en dat bij- 
gevolg de fterkfte evenredigheid, die men ondcrftcllen kan, vijftien kroonen 
is. Als ik alle deeze kroonen, welkc ik natuurlijk van het onverfchillige 
van het lót verwagten kan , te zaamen optrek, heb ik elf duizend twee hon- 
derd vijf en zestig kroonen voor twee duizend cn agt en veertig fpelen. Dus 
geeft deeze redeneering, op zeer weinig na, vijf en eene halve kroon voor de 
evenredigheid, hetgeen' met de proefneeming overeenftemt op fr na. Ik be- 
grijp wel dat men mij zal kunnen tegenwerpen dat die foort van berekening, 
die vijf cn eene halve kroon voor de evenredigheid oplevcrc, als men twee 
duizend agt en veertig fpelen fpeelt, een grooter evenredige zou geeven , 
als men een veel grooter getal fpelen bij elkanderen rekende; want als men, 
bij voorbeeld, in plaats van twee duizend agt cn veertig fpelen te fpeelen , 
flcgts duizend vier cn twintig fpelen fpeelt , is het evenredige op zeer wei- 
nig na vijf kroonen; als incn flcgts vijf honderd en twaalf fpelen fpeelt, is 
het cvctm'cdigc niet meer dan vier kroonen en eene halve op zeer weinig na; 
als inen' llegts twee honderd zes en vijftig fpelen fpeelt, is ftet nog nmr 
