28 
DE NATÜURLYKE HISTORIE. 
I 
gemaklijk aangetoond worden; want zoo lang het middenpunt van de kroon 
binnen de getrokken figuur is , kan die kroon ook niet dan op eene eenige 
ruit liggen , naardien die getrokken figuur overal zoo verre van den rand van 
het fteentjen is als de llraal van de kroon bedraagt, en integendeel zoo dra 
het middenpunt van de kroon buiten de getrokken figuur valt, ligt de kroon 
noodzaaklijk op twee of meer fteentjens, naardien alsdan derzelver draal 
grooter is dan de affland van den omtrek van die figuur, die op het lleentjen 
gcfchrcven Haat, tot den omrrek van het Iteencjen; nu worden alle de pun- 
ten , waarop dat middenpunt van de kroon kan vallen , in het eerde geval 
vertoond door de oppervlakte van de kroon, die het overige van het deentjen 
uirmaakt; dus daar de kans van den eerden Ipeeler tot de kans van den twee- 
den als die eerde oppervlakte tot de tweede; om dan de kans van die twee 
fpeelcrs gelijk te maaken, moet de oppervlakte van de figuur, die men op 
het deentjen getrokken heeft, gelijk zijn aan die van de kroon, of, dat het- 
zelfde is, zij moet de helft zijn van de geheele oppervlakte van het deentjen. 
Ik heb mij vermaakt met die berekening te doen en ik heb bevonden dat, 
om met evengelijke kans op vierkante deemjens te fpeelen , de zijde van het 
deentjen moest daan tot de middellijn, van de kroon aU % t — dat is, 
ten naaden bij drie en een.» hnive ftiaal grooter moest zijn dan de middellijn 
van het duk, rnec welk men Ipeelt. 
Om op gelijkzijdige driehoekige deentjens te Ipeelen, moet de zijde van 
n . . 
het deentjen daan tot de middellijn van het duk, als i : — - — ^17=, dat is,, 
3 4“ 3 ^ ï 
bijna zes maaien grooter dan de middellijn van het duk. 
Op deentjens van ruiten met twee fcherpe en twee dompe hoeken 
ge) moet de zijde van het deentjen daan tot de middellijn van het fluk als 
I : -ï — bijna viermaal grooter zijn. 
2 -j— r 2 
Eindelijk, op zeshoekige deentjens rgoet de zijde van het deentjen tot de 
iV 
middellijn van het duk daan ais I ; dat is bijna eens zoo groot zijn. 
Ik heb de berekening niet gemaakt voor andere figuuren , omdat deeze de 
eenigde zijn, waarmede men eene ruimte vullen kan zonder ’er tusfehenvak- 
icen van andere gedaante in te laaten ; en ik heb niet gemeend dat het nodig 
ware te waarfchuuvven dat de voegen van de deentjens enige breedte hebben- 
de, enig voordeel geeven aan den fpeeler, die voor de voeg wedt en dat 
men bijgevolg wel zal doen, om het fpel nog gelijker te maaken, de vier- 
kante deentjens wat meer dan drie en eene halve maal', de driekantige zes 
maaien , de langwerpige ruiten vier maaien en de zeshoekige twee maaien de 
lengte van de middellijn van het duk, waarmede men fpeeh, te geeven. 
Nu zoek ik de kans van den derden fpeeler, die wedt dat de kroon op 
twee voegen zal liggen en , om die te vinden , trek ik in eene van de ruiten eene- 
