AANHANG 2 EL TOT DE HISTORIE VAN DEN MENSCH. 33 
[iceld, vroeg hoeveel men waage met over eene plank, die min of meer 
breed is, eene rivier overcctrckken ; welke vrees men hebben moetc voor den 
donder, of voor het vallen van eene bom, cn veele andere vraagftukkon in 
welke men flegts de betrekking der uitgebreidheid moet in aanmerkiim neè 
hooren” ^'JSevolg zoo wel tot de IMcctkimde als tot de Algebra bc- 
men^hp!^ nicn degts enige fchreden in de Meetkunde doet, vindt 
tilden Mectkundigen hebben het reeds van de alleroudlle 
numpyr. het vierkant van de brandfnee en de verhandeling d& 
den vL van Ar cm me DES bewijzen dat die groote man denkbeel- 
moet 7 zelfs zoodanige denkbeelden als men hebben 
lende wii^rn die denkbeelden uitgebreid, men heeft dezelve op verfchil- 
i-ekpninrr bchandcld, eindelijk heelt men de konst gevonden om ’cr de be- 
eindip-pk grond van de bovennatuurkunde van het 011- 
A- '^^^'a^derd en her is eerst in deeze laatfte tijden geweest dat enige 
ile Ou omtrent het oneindige andere inzigten gcgceven hebben dan 
jerc, 
kl' men**?™ V™*'"” Kgcnto, tuigen, alle & tegendrijdigheden! wel! 
o-prrn rekening van het oneindige heeft doen ondergaan; vandaar de 
faucïf en Mcetkundigen over de wijze van die berekening aante- 
over de fonrr Jn ^ len , waar uit zij ontfpruit ; men was verwonderd 
over de foorten van wonderen, welke die rekening deedt; die verwonderimr 
i. van verwarring gevolgd; men dagt dat het oneindige alle die wondeJef 
t?s‘^gèrei "erd pn ^ ^ oneindige aan alle eeuwen 
zeis OD Snïw onze bewaard geweest; in kort men heeft daarftel- 
ren Laaton wu gediend hebben om de denkbeelden te verduifte- 
óaz ternm ir dp "c ^ '1 oneindige zeg^n , 
Wi h^bLn Ml verblind te hefben. 
vij nebben duidlijke denkbeelden van grootheid; wü zien dat de dinerpn 
in het algciiieen venueerdetd of verminderd kuimen worden, en h!t 5k! 
beeld van een ding, dac grooter of kloinot- j • • ’ ^ii net aeuK 
dat ons zoo tegenswoordig en zoo gemeen j’ denkbeeld, 
nU ons dan,e„% ding na„|ebode„ , If ne^T b"di^ “If’ 
mogehjk is hetzelve te vermeerderen of te verminderen ; niets ftuit^'^nipr 
vernietigt die onmogelijkheid; men kan zig altoos de helft van het kleinfte 
.ding verbeelden, en het dubbel van het grootde; men kan zelfs begrijpen 
dat het honderd maaien, duizend maaien, honderd duizend maaien kleiner 
ol grooter kan worden ; en het is dccre mogelijkheid van vermeerderimr zon 
der eind, waarin het wezenlijk denkbeold, dat men van het oneinive heeft 
belta^; _ecn eindig ding is etn ding dat einden, grenzen heeft; een oneindig 
dmg IS met anders dan datzelfde eindig ding, welk wij die einden en die gren? 
van denkbeeld van het oneindige flcgts een denkbeeld 
r.™7eT 'S“" Het®s hïr d pte 
xÏ^IlÊm. ° 1 ‘'““""S wezenlijke 
